10 dingen die ik nóóit zou doen als ik moeder zou zijn, maar …

Voordat mijn dochter mijn leven verrijkte had ik mijzelf nogal wat dingen voorgenomen. Vrienden en kennissen met kinderen hebben is hartstikke leuk, maar een stuk minder leuk als je ze zelf nog niet hebt. Want met kinderen in de buurt vond ik ze soms maar raar. Inmiddels ben ik een trotse mama, maar minder trots op het feit dat ik een berg aan vooroordelen had. Met het schaamrood op mijn kaken, maar ik geef het toe. Ik maak(te) me hier schuldig aan.

#1 Als een complete nutjob tegen mijn kind praten, inclusief de voor sommige niet te horen octaafhoogtes.

Lees ook

Mensen die mij kennen met een piepend gehoorapparaat zetten hem uit als ze mij met kind aan zien komen. Mensen die mij niet kennen vragen zich volgens mij af of ik een maatschappelijk gesubsidieerd project ben.

#2 Nooit over mezelf in de derde persoon praten: Mama gaat even dit pakken, mama vindt je lief, mama gaat even kijken of je een vieze broek hebt..
Mama moet even normaal doen.

Ik heb dit volgehouden tot ze een maand of 2 oud was…

#3 Dat ik nooit commentaar zou hebben op mijn ouders/schoonouders, want die hebben immers zelf ook kinderen groot gebracht.

Inmiddels voel ik mij echt een Gestapo als ik weer eens wat op te merken heb. Overigens geldt dat niet alleen voor de (schoon)ouders, maar ook voor mijn lieftallige wederhelft.

#4 Naar je kind toe vliegen bij een vermeend huil of snurkgeluid wat wellicht niet in de haak is, want welke mafketel gaat er nou bij elke kik kijken wat er aan de hand is. Baby’s huilen nou eenmaal, get over it.

Ik ben dus zo’n mafketel.
Al zou je met je volle verstand denken: Het is niks, rustig maar…
Je moederinstinct schreeuwt: ER IS WAT! GA ERHEEN!

#5 Mijn kind allerlei bijnaampjes geven als: scheetje, moppendoosje, schatteboutje, spookje, draakje, doerakje etc.
Doe even gewoon zeg, je hebt niet voor niks een naam gegeven bij de geboorte.

*kuch*geen commentaar

#6 Zelf maffe amper rijmende liedjes verzinnen en ze schaamteloos de hele dag zingen.

Ik vind persoonlijk mijn verdwenen sokkenliedje het leukst:
‘Waar is je sokje gebleeeeeeeven
Heb jij hem stiekem opgegeeeeeeten
Wat heb jij met jouw sokje gedaaaaaan
Hey daar issie al, we trekken hem weer aaaaaaan’

#7 De auto volledig volstampen met een campingbedje, eetstoel, speelgoed, speelkleed, kinderwagen, bordjes, lepeltjes, voeding, flessen, knuffels, spuugdoeken… Want hallo? Kan je nou niet even een dagje zonder al die poespas van thuis?

Ik ben blij als ik zelf nog in de auto mee kan.

#8 Nooit moeilijk doen als mensen gewoon zomaar even aan mijn kind zitten, een beetje weerstand kweken, kom op!

Je begrijpt hem al… Wij zijn hoofdsponsor van de desinfecterende handgel.

#9 Baby slaapt gewoon op de babykamer, want je hebt niet voor niks dat prachtige behangetje geplakt en uren staan twijfelen over welke kleur het mooiste op de muur zou staan.

Ik zou nu allerlei theorieën kunnen opnoemen waarom het beter is om de eerste periode je baby bij je op de kamer te houden, maar ik vind het gewoon heel fijn dat haar ledikant tegen mijn bed aan geplakt staat.

#10 Bij elk vlekje, kuchje, wondje, snottebelletje de huisarts bellen. Je hebt toch je eigen gezonde verstand nog?

Nee dat heb je niet, je bent net moeder, je allerliefste kleine ukkepuk heeft iets wat je (waarschijnlijk wel) nog nóóóóit hebt gezien, dus je MOET nu naar de huisartsenpost.

Deze blog is eerder verschenen op WIJ à la Mama.

Kirsten Hemels- van der Grift

Kirsten is trotse moeder van Zoë (1) en houdt van schrijven met een dikke knipoog. Ze werkt in het onderwijs als docent Frans.

Leave a comment (10)