4x wat ik heb opgegeven voor het moederschap

Als kinderloze vriendinnen mij vragen wat ik nou écht van het moederschap vind (en vooral wat ik het zwaarste vind) dan heb ik geen antwoord klaar. Want het moederschap voor mij is een glanzende gouden medaille, maar wel met een keerzijde.

Mijn eind twintig/begin dertig vriendinnen zijn zich namelijk aan het opmaken voor the next phase in life ofwel de achtbaan die het ouderschap is. Relaties zijn stabiel, banen goed, koophuizen in aantocht: het is tijd. En als vroege vogel – die ze net even een jaar of twee voor was met deze stap -krijg ik maar al te vaak de vraag wat ik er nu écht van het moederschap vind, wat ik de grootste opoffering vind en vooral of ik het zwaar vind.

Lees ook

Antwoord geven op deze vragen vind ik altijd lastig, want hoe kan je nou aan iemand zonder kinderen uitleggen hoe het is om kinderen te hebben? Dat kan simpelweg gewoon niet. Ik kan iets wel 100x vertellen, maar als je het niet ervaart zegt het je niks. Toch vind ik het wel belangrijk om eerlijk te zijn, geen onrealistische verwachtingen te scheppen, maar tegelijkertijd ook aan te geven dat het mijn ervaring was en dat die van hun heel anders kan zijn. Uhm, tricky, yes!

Dus probeer ik het altijd maar zo: het is hét allerleukste in mijn leven en ik geniet er met volle teugen van, maar het is óók heel zwaar en vermoeiend en ja ik heb er wel wat voor moeten opgeven. Zo daar heb je ze, twee zijdes van de medaille.

Wat ik dan heb moeten opgeven (plus de glanzende zijde van de medaille):

#1. Slaap
Doorslapen of uitslapen? Het zit er niet meer in. Om half 7, met een beetje mazzel 7 uur begint er in de kamer naast ons iemand luidruchtig te brabbelen en te zingen. Steeds in volume toenemend tot er aandacht aan wordt besteed. Vanaf het moment dat mijn ogen zich openen is het mama modus aan en gaan. Vermoeiend? Ja zeker. Maar zijn kamer binnen lopen en dat guitige gezichtje kussen maakt de vermoeidheid meteen doen verdwijnen als sneeuw voor de zon.

#2. Doen waar je zin in hebt
Dit vond ik één van de moeilijke lessen, zeker in de eerste maanden ben je gewoon overgeleverd aan het ritme van je baby. Wil jij net even douchen? Jammer je kind heeft honger. Een dutje doen? Nou daar heeft spruit echt even geen zin in. Rustig opstarten ’s ochtends? Echt niet, er zal gespeeld worden: NU! Lekker met je lief uit eten, nee hoor baby krijgt net die avond koorts en jij zit aan huis gekluisterd. Tegelijkertijd leert het je onzelfzuchtig te zijn en creatief met je tijd om te gaan. Plus, als de band met je kind eenmaal is opgebouwd doe je niets liever. Die momentjes voor jezelf kun je nog best pakken, bijvoorbeeld in de avond.

#3. De controlfreak in mij
Om een beetje een relaxte moeder te worden heb ik echt de eerste maanden gestreden met de controlfreak in mij. Ik wilde haar niet opgeven, maar de druk en stress werd mij te groot en uiteindelijk heb ik toegegeven. Liever een luie moeder, dan een ongelukkige moeder. Uiteindelijk is dit winst geweest, want hierdoor laat ik veel meer dingen los in het leven, wat zoveel rust geeft!

#4. Romantiek
Bye bye spontane avondjes op stap, samen luieren in het park of op het strand, weekendjes weg. Het gaat allemaal niet zo makkelijk meer. Vooral de spontaniteit is er vanaf, als we samen wat willen doen dan moet dat wel echt even flink gepland worden. Aan de andere kant hoef ik die twee maar samen te zien stoeien en ik ben één grote bom liefde. Daar kan geen date-night tegenop.

Het valt dus allemaal reuze mee zeg ik tegen mijn kinderloze vriendinnen, gewoon gaan en genieten! En als je er echt even doorheen zit, dan breng je die baby maar gewoon bij mij 🙂

Magali Schouten

Online editor bij WIJ à la Mama, megatrotse mama van Lukas (18 mnd) samen met papa Tim. Foodlover, kattenvrouwtje en creatieveling wonend in Amsterdam.

Reageer op dit bericht