5x waarom wij ouders van nu in een opvoedcrisis zitten

Een Britse nanny, die zich al twee decennia in het vak bevindt, signaleert een aantal zaken in de manier van opvoeding van onze generatie ouders die, volgens haar, zorgwekkend zijn. Hoewel ze aangeeft een vrij ‘alles komt wel goed’ type persoon te zijn, vindt ze toch dat het moderne ouderschap zich in een crisis bevindt en wel hierom… 

#1. We zijn bang voor onze eigen kinderen
Onze generatie ouders doet er ALLES aan om het leven van hun kind een feestje te maken en wil vooral voorkomen dat er zich een conflict voordoet (lees: woedeaanval). Het moment dat onze peuter aangeeft dat je de verkeerde kleur beker hebt gepakt (o wee) of de verkeerde muts kunnen we onze “fout” niet snel genoeg herstellen. Volgens deze nanny een grote fout, want: wie heeft de leiding? Je kunt niet altijd maar aan de grillen van je peuter toegeven, dan lopen ze volledig over je heen.

Lees ook

#2. Lagere verwachtingen
Als kinderen zich misdragen of dat nou binnenshuis is of en plein publique, ouders lijken steeds meer gewoon hun schouders op te halen alsof ze willen zeggen (en dat soms ook gewoon doen), ‘Ach, zo gaat dat gewoon met kinderen’. Volgens de nanny hoeft dat dus echt niet. Kinderen zijn tot veel meer in staat dan wat ouders van ze verwachten. Of het nu over nette manieren gaat, respect voor anderen, taakjes, aardig zijn of zelfbeheersing. Denk jij dat jouw kind niet gewoon aan tafel kan blijven zitten als je uit eten gaat? Wrong. De enige reden dat ze zich niet gedragen is, omdat jij ze niet laten zien hoe het wel moet en omdat je dit niet van ze verwacht. Zo simpel is, verwacht meer van ze en ze zullen laten zien dat ze dat waard zijn.

#3. We zijn het “dorp” kwijtgeraakt
Je kent de uitspraak vast, “it takes a village, to raise a child”. Nou die village die zijn we kwijtgeraakt. Vroeger waren het leraren, buschauffeurs, winkeliers, andere ouders, je bloedeigen familie en de meeste random voorbijganger die een kind wisten te corrigeren bij ongewenst gedrag. Zij waren de opvoeders wanneer de ouders dat niet konden zijn, omdat ze simpelweg niet in de buurt waren. Vandaag de dag durft niemand meer het kind van een ander te corrigeren. Ouders accepteren dat niet. Hun kind is perfect en zodra iemand daaraan twijfelt door zich er mee te bemoeien, wordt dat simpelweg genegeerd en vooral niet geaccepteerd.

Een jaartje overdoen omdat een kind nog niet klaar is om door te gaan? Geen ouder die dat laat gebeuren. Ouders voelen de druk om naar de buitenwereld toe een soort perfect gezin te zijn met perfecte kinderen, heb je dat niet en heeft je kind een woedeaanval of blijft hij zitten dan voelen we de afkeurende ogen van anders ouders branden in onze rug. Jammer, want ouders kunnen elkaars steun juist veel meer gebruiken, in plaats van afkeurend te kijken. Bij een woedeaanval zouden ouders elkaar moeten helpen door te zeggen: ‘Hé, goed bezig, grenzen aangeven is lastig ik weet het!’.

#4. Afhankelijkheid van de makkelijke weg
Het huidige tijdperk waarin we leven maakt ons leven als ouders in vele opzichten makkelijker – hoe fijn die tablet in het vliegtuig of online je boodschappen bestellen. We zijn als ouders drukker dan ooit dus we nemen sneller de makkelijke weg. Maar die makkelijke weg sleept je al snel mee, waardoor je als ouder misschien ook wel iets te makkelijk wordt. Altijd en overal maar geëntertaind worden, dat leert kinderen niet om geduld te hebben of zichzelf te vermaken. Ze moeten leren dat niet al het eten uit de magnetron komt, baby’s moeten leren zichzelf te kalmeren in plaats van altijd maar gesust te worden in een wipper met trilfunctie. Peuters moeten zelf weer opstaan als ze zijn gevallen in plaats van altijd maar opgetild te willen worden. De makkelijke weg kan erg behulpzaam zijn, maar er schuilt een belangrijke les in het ook eens anders te doen.

#5. Ouders zetten de behoeftes van hun kinderen voor die van zichzelf.
En dat is heus niet altijd een slecht iets, het is natuurlijk dat je zo ingesteld bent om je kinderen in hun behoefte te voorzien. Uiteraard komt het voeden, aankleden en verzorgen van je kind op de eerste plek. Maar volgens nanny is onze generatie ouders ietwat doorgeslagen hierin. Wij laten onze eigen behoeftes en mentale gezondheid varen, alles voor de kinderen. Ze ziet maar al te vaak hoe moeders maar blijven opstaan om in de behoeftes van hun kind ’s nachts te voorzien. Voor elk slokje water of knuffeltje kwijt komt mama aanrennen waardoor ze geen oog dicht doet. Of de hele dag zichzelf uitput omdat haar kind alles samen wil doen, maar het is ook gezond om af en toe het woord ‘nee’ te gebruiken en je kind even zichzelf te laten vermaken zodat je vijf minuten naar de wc kan of gewoon eens een tijdschrift kan lezen.

Als laatst geeft de nanny nog aan dat ze de angst heeft dat als we deze vijf fouten niet corrigeren, we kinderen opvoeden die later egoïstisch, bevoorrecht, ongeduldig en onbeleefd zullen zijn. En het zal niet hun fout zijn, maar die van ons. Omdat we nooit anders van ze hebben verwacht. Dus, zo pleit de nanny, moeten wij: meer vragen, meer verwachten, onze struggles met elkaar delen, minder om kritiek geven en vooral onze kinderen “rechttrekken” zodat zij later de echte wereld aankunnen.

Wat vind jij? Kun jij je vinden in haar punten of is haar kritiek onterecht?

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Magali. We voorzien je elke dag van de leukste mama weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (5)