6 dingen die ik nooit begreep van mijn moeder … en nu doe ik ze zelf

Wanneer je jonger bent vind je je ouders soms maar vreemde eenden in de bijt en denk je ‘later, later ga ik dat écht niet doen!’. Ik bevind me nu jaren later met eigen kinderen en verhip … nu doe ik het dus zelf ook!

#1. Rondjes fietsen zonder doel
Mijn ouders hadden er plezier in om rondjes te fietsen. Gewoon zomaar. Gezellig. En stiekem doen ze het nu nog. Als kind begreep ik daar echt helemaal niks van! Wat is daar leuk aan? En toen kwam mijn dochter. En nu fietsen wij rondjes. Gewoon zomaar. Zonder doel. Omdat die kleine het fantastisch vindt en wij het eigenlijk net zo gezellig vinden!

Lees ook

#2. Regelmatig naar de kinderboerderij
In mijn kinderloze bestaan vroeg ik me af wat mijn moeder, mijn zus, en alle andere moeders toch zo vaak bij de kinderboerderij gingen doen. Soms ging ik mee, en dat was dan gezellig. Maar wekelijks? No way! Dat is toch saai? Nu heb ik een kleine dreumes die zich elke week opnieuw kan verwonderen over de kakelende kippen, en vol enthousiasme achter de geitjes aan rent in de speelweide. Blijer kan ik haar bijna niet maken! (vooral als we er ook nog op de fiets heen gaan 😉 !!)

#3. Strijken
Eerst dacht ik nog … het zijn de zwangerschapshormonen. ‘Ik strijk nu omdat ik het beste wil voor mijn newborn. Later stop ik hier gewoon weer mee’. Maar het hoort nu bij ons wekelijks programma. Vers gestreken kleren en beddengoed, je went er aan. En je wilt niet meer anders. Althans, wij niet!

#4. Beperkt beeldschermtijd
Vroeger kon ik er echt heel boos om worden. WAAROM mocht ik als enige NOOIT televisie kijken? Dat viel reuze mee hoor, ik mocht echt wel de nodige dingen kijken. Maar wel beperkt. En daarom speelde ik onder andere veel buiten, deden we de leukste spelletjes en vond ik het heerlijk om lekker creatief bezig te zijn. Dat wil ik mijn kind niet ontnemen. Eens kijken hoe lang we dit vol kunnen houden!

#5. Kamperen bij de boer
Soms was ik stiekem best wel jaloers op leeftijdsgenoten die ultra ver weg op vakantie gingen. De mooiste bestemmingen, de prachtigste vakantiefoto’s. En inmiddels ben ik zelf wel wat verder weg geweest dan ik ooit met mijn ouders ben geweest. Maar nu we een kleine hebben, hoef ik niet per se te vliegen. Ik hoef niet per se naar de mooiste vakantieoorden. Mijn kleine dame wordt namelijk dolgelukkig van een tent. En gras voor de deur. En alle ruimte en vooral veel andere kindjes om lekker mee te spelen. En als er dan ook nog dieren zijn op de camping is het feest helemaal compleet. Waarom zouden we dan afzien met lange, verre reizen, als dit groot geluk zich ook wat dichterbij bevindt?

#6. Lekker veel bij opa en oma langs
Hoewel ik het nooit heel erg vond, vroeg ik me wel eens af of het per se nodig was om elke week langs opa en oma te gaan. Ik weet niet zeker of we dat echt wekelijks deden, maar ik mijn herinnering wel. En nu snap ik het. Ik wil dat die kleine een band opbouwt met mijn ouders. En zeker in het begin- lang leve de eenkennige fase – is het belangrijk dat ze mensen veel en vaak ziet. Ondertussen geniet ik volop van de mooie, intieme momentjes tussen mijn ouders en mijn kleine meisje en kan ik zelf ook nog een beetje quality-timen met mijn eigen ouders. Dus win-win-win situatie!

 

 

Lonneke Verhaart

Lonneke (31) heeft samen met vriend Wouter een dochtertje (0). Ze wonen in het gezellige Brabant en houden dus ook wel van een Bourgondisch leventje. Haar passies zijn toneelspelen, zingen en genieten van de kleine dingen in het leven.

Reageer op dit bericht