Als blijkt dat er iets mis is met die lieve kleine babyheupjes (deel 5)

Het babyzoontje van Marjolein heeft een heupafwijking, heupluxatie rechts en heupdysplasie links om precies te zijn. Op WIJ à la Mama neemt ze ons mee in dit medische avontuur. Een aardige rollercoaster zoals je hier kunt lezen. Vandaag het laatste deel van deze reeks. Lees je weer mee?

“De oproep van VU Amsterdam valt op de mat. We worden over twee weken verwacht voor een onderzoek en plan van aanpak. Met weinig hoop gaan we in alle vroegte naar Amsterdam. Voor ons bijna twee uur rijden met de gebruikelijke files. Binnen maken we een pasje voor de kleine man en worden we wegwijs gemaakt naar de afspraak. Eerst moeten de heupjes op de foto worden gezet. Twee foto’s dit keer, één met gestrekte benen en één foto met gespreide benen.

Lees ook

Zoals verwacht vindt de kleine uk dit drie keer niks. Brullen, brullen, brullen! Na de foto moeten we wachten op de arts. Hij is vol goede moed en niet te spreken over hoe ze het hebben aangepakt in Zwolle. Hij moet nu extra werk verrichten op de OK om het weer goed te krijgen. Al het littekenweefsel en gegroeide weefsel zal worden verwijderd.

Links is inderdaad helemaal goed, niks meer te zien. Heup zit goed en bot groeit mooi. Rechts zit geen heupkom, deze moet gemaakt worden. Alles wat nu op de plek zit zal verwijderd worden en de heupkop zal horizontaal erin geduwd worden om op die manier een heupkom te forceren. De operatie zal niet zachtjes gaan, aangezien er flink wat weefsel uit moet. Gelukkig gebeurd het onder narcose.

Na het gesprek worden we direct doorgestuurd naar de afdeling pre-operatief. Hier moeten we digitaal een vragenlijst invullen en horen we dat er waarschijnlijk binnen een week al plek is voor de kleine man. Slik! Ik ben nog amper aan het bijkomen van het verhaal dat de arts heeft verteld over hoe ze de operatie gaan doen. Dit keer voelt het wel vertrouwder dan alle keren in Zwolle. Tegelijk vind ik het ook weer doodeng! Maar er teveel bij stilstaan moet je niet doen, dat komt later wel is mijn ervaring. Nu gewoon meegaan met de flow. Er is geen keus, het moet gedaan worden.

Een week later zijn we weer terug in Amsterdam, de dag van de operatie! Heb super slecht geslapen de nacht ervoor. Pff. De kleine man weet heel goed wat hem te wachten staat op het moment dat we een kamer krijgen toegewezen en hij een operatie jasje aankrijgt. Ondanks dat hij pas 14 maanden jong is, heeft hij nu al een trauma ontwikkeld voor witte dokter jasjes en operatie jasjes.

De operatie gaat goed. Ze hebben al het weefsel kunnen verwijderen en de heup goed kunnen forceren richting het minimale kommetje. De arts was zeer tevreden en wil dat we, gezien zijn verleden en de reisafstand, twee nachten blijven. Ons mannetje komt goed uit de narcose, wel misselijk en met pijn, maar veel slapen doet wonderen. De dag van de operatie heeft hij voornamelijk geslapen en een beetje gedronken. Hij had ook nog infuus dus het was niet nodig om zelf te drinken. De nacht die volgt verloopt goed.

Ze willen nog even een controlefoto maken voor de zekerheid. Ook deze is goed! De arts is zeer tevreden en trots op hoe we het doen, en dan vooral de kleine. We hoeven geen nacht te blijven. Met een dosis pijnstillers mogen we die middag richting huis. Over een week worden we weer verwacht voor controle.

De korte periode na de operatie heeft vooral te maken met flinke zwellingen die zijn ontstaan tijdens de operatie. De beide billen van de kleine man zijn compleet blauw. Elke luierwisseling is dus een martelgang. Hij is helemaal beurs van onder en achter. Maar het is nodig om dit voor elkaar te krijgen, vandaar de dosis pijnstilling.

Naar huis toe gaat hij gelukkig slapen in de auto en thuis is het weer tijd voor het vertrouwde buik-op-buik liggen. Door de goede medicatie kan hij al vrij snel in de doomoo seat en lekker spelen. Daardoor heb ik er dit keer ook meer vertrouwen in dat het lukt. En inderdaad! Eén week na de operatie is de controle super goed. Er is niks verschoven, er groeit zelfs al een spiertje de goede kant op.

We moeten vijf weken erna weer terug komen voor controle, tenzij er in de tussentijd twijfels zijn. Dan kan ik bellen en worden we tussendoor geplaatst. Dit is gelukkig niet nodig en bij de controle van zes weken zijn de foto’s nog mooier. De arts is tevreden en ik ben opgelucht. Het gips zit ook nog ruim genoeg, alleen bij de buik wordt er nog een stukje omgebogen.

In totaal na 11 weken gipsbroek, mag deze af. De uitkomst is geweldig. Er is een mini heupkom gevormd. Over drie maanden weer controle. Ook deze is beter dan de vorige. Er zit vooruitgang in! Zes maanden erna weer controle en ook deze foto is weer beter. Negen maanden na de laatste controle maken ze weer foto’s en de arts is zo tevreden dat we nu officieel klaar zijn.

Genezen van heupafwijking - Marjolein Vos
Het zoontje van Marjolein heeft inmiddels nergens meer last van en rent vrolijk rond

Nog 1 keer per jaar wordt een foto gemaakt ter controle. Maar we kunnen eindelijk zeggen dat de kleine man twee goede heupen heeft. Zonder de constante steun van mijn moeder had dit nog veel erger geweest voor ons. We zijn haar dan ook eeuwig dankbaar.”

Deze blog is geschreven door Marjolein Vos.

Lees ook de andere delen van deze reeks

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (1)