De bevallingssoap #25: als die ‘oergezellige’ verpleegster je niet gelooft

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar opvallende bevallingsverhaal in onze rubriek ‘De bevallingssoap’. Vandaag een nieuw verhaal. Lees je mee? 

“Bij mijn tweede bevalling besluiten we onze dochter al met 38 weken in te leiden. Aangezien de grote van ons eerste kind, het vooruitzicht dat zij ook groot zou worden en mijn suikerziekte.

Lees ook

Op maandagavond moet ik mij melden in het ziekenhuis. Er moet een ballonnetje geplaatst worden. Wat een gedoe! Een gekantelde baarmoeder. Slik! Er wordt een grotere eendenbek bij gepakt en met maar liefst vier verschillende tangen wordt geprobeerd om de baarmoedermond te pakken. Na veel pijn en moeite is de ballon eindelijk geplaatst. Zucht!

“Ga maar proberen te slapen”, zegt de verpleegster. Ja, natuurlijk … ik ga straks bevallen hoor. Ik ga even naar het toilet en plop, daar komt het ballonnetje.  Als het 05.30 uur is waggel ik de gang op om een bakje koffie te scoren (ik was al vroeg wakker). Om 06.30 uur ga ik naar de verloskamer, om 07.30 uur worden mijn vliezen doorgeprikt en om 8.30 uur lig ik aan het infuus.

Nou daar lig je dan. Mijn man en moeder zijn gekomen en we wachten geduldig tot de weeën beginnen. De gezellige verpleegster (NIET), blijft maar op mij mopperen, omdat ik steeds losgekoppeld moet worden, zodat ik naar het toilet kan. Sorry hoor, maar zwangere vrouwen plassen veel!?

Om 11.00 uur gaan we los, daar komen de weeën en hoe! Om half één vraag ik een ruggenprik, want wat doen de rugweeën zeer. Ik ben al te ver in de bevalling en het kan niet meer. Rond half twee krijg ik nog een morfinespuitje en dan voel ik het.

Mijn dochter komt eraan, ik voel haar komen. Mijn moeder drukt op de bel en daar komt de ‘oergezellige’ verpleegster. “Nou, ehm, ik zie niets op de monitor” en weg is ze! Er komt weer een perswee en ik weet het zeker, ze komt eraan. Mijn man en moeder blijven op de knop drukken en ik puf de weeën weg.

“Zal ik eens kijken?”, zegt de verpleegster en ze gaat letterlijk voor de uitgang zitten. Daar komt de wee. Opeens begint ze te rennen, de gynaecoloog komt binnen, voelt en zegt: “Ja, met drie à vier persweeën ben je er wel”.

“Als ik zeg zuchten, dan zucht je”, wordt mij verteld. Zuchten, zuchten, zuchten, PERSEN! In één keer geef ik alles en daar vliegt onze dochter eruit. Niks geen drie à vier weeën, ze komt nu. De gynaecoloog kan haar net op tijd opvangen.

Achteraf hoor ik dat de verpleegkundige nog vroeg of ze het voeteneind weg moest halen en dat de gynaecoloog had gezegd dat daar geen tijd meer voor was. Gelukkig maar, anders was onze dochter op de grond geboren!”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal in maximaal 500 woorden naar redactie@wij.nl

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (1)