Als je niets aardigs te zeggen hebt, zeg dan maar niets!

Het is de Week Tegen Pesten, en pesten is iets wat mij aan het hart gaat. Niet alleen, omdat ik zelf de gevolgen van pesten heb ondervonden, maar omdat ik ook in mijn omgeving meer dan eens de vreselijke gevolgen van pesten voorbij heb zien komen.

Hoe onschuldig de plagerijen ook kunnen beginnen, als je als jong kind wordt gepest kan dat zorgen dat je basis voor zelfvertrouwen volledig onder je weg geslagen wordt. Als het niet tijdig gesignaleerd wordt, kan pesten zelfs lijden tot persoonlijkheidsstoornissen. Je moet er toch niet aan denken dat jouw kind onzeker en onbegrepen opgroeit en daardoor nooit de persoon kan worden, die hij had moeten zijn?

Lees ook

Mijn zoontje is nu nog klein, maar ik hoop dat ik hem kan leren dat hij altijd, met alles, bij mij terecht kan en dat ik er altijd voor hem zal zijn. Communicatie is hierin denk ik als ouder het aller belangrijkste. Wegens miscommunicatie heb ik zelf hier nooit met mijn moeder over durven praten, wat een gemis toen wij daar 8 jaar later achter kwamen. Die eenzaamheid, die wens je toch geen enkel kind toe?

En nu, in de huidige maatschappij is er een nieuwe dimensie aan pesten bijgekomen. Het online pesten: nare berichten sturen via facebook naar je klasgenootje, of vreselijk beledigende dingen posten op de tijdlijn van een ander kind. Het gebeurt. Kinderen kunnen heel gemeen zijn tegen elkaar en om de één of andere manier is dat online nog net een tikje erger dan offline. Vanachter de veiligheid van een computer kunnen pesters de afgrijselijkste dingen de wereld in gooien, en die komen echt net zo hard aan als pesten in bijvoorbeeld de klas. Online lijken de commentaren ook net een tandje echter te zijn dan offline. En online, daar heeft geen juf of leidinggevende van een BSO of school wat over te zeggen, en kun je dat als ouders wel goed controleren?.

Lees ook: ‘5 manieren om je kind tegen de gevaren van internet te beschermen

Ik ben van mening dat je kinderen het goede voorbeeld moet geven, maar als ik af en toe zie wat wij als volwassen elkaar toewensen op Facebook dan schaam ik me diep. Dat volwassenen als reactie op een Facebookpost van Sylvana Simons bijvoorbeeld zetten dat ze haar gaan vermoorden of dat ze maar zelfmoord moet plegen, of andere vreselijke verwensingen toedoen. In welke wereld leven we dat dit normaal is? Hoe kun je nu je kind leren dat hij niet mag pesten als wij, de grote mensen, online precies hetzelfde doen.

Ook al vind je iemand niet aardig, of ben je het niet met iemand eens. Ik ga mijn zoon in ieder geval leren dat hij altijd respectvol moet zijn. En als wij dan als grote mensen ons ook eens zo tegen elkaar gaan gedragen, dan wordt de wereld pas echt een beetje beter.

Om maar af te sluiten met de woorden van mijn moeder: Als je niets aardigs te zeggen hebt, dan zeg je maar niets.

Lees hier wat je kunt doen in de Week Tegen Pesten.

Marit Prins

Marit (31) is sinds 1 april 2017 mama van Ezra. Ze schrijft over haar belevenissen tijdens en na de zwangerschap, hoe je leven nooit meer hetzelfde zal zijn en hoe je daarmee om moet gaan. Ook als het allemaal een beetje anders loopt dan je jezelf hebt voorgesteld...

Leave a comment (1)