Back to normal: waarom januari zo welkom voelt #Sharon

Allereerst, de beste wensen voor het nieuwe jaar! We hebben het weer overleefd! De feestdagen en idiote decembermaand zijn weer voorbij. De kerstvakantie op de kinderopvang loopt ook ten einde, yay! Ja, ik vond het best pittig met alle voorbereidingen, kerstinkopen en koken met mijn dartelende mini om mij heen. Terug naar ‘normaal’ hoewel het wel afkicken is van al het lekkers en de cadeaus.

Mijn overprikkelde mini vond het net zo intens als ik, heb ik het idee. En ik zag vele kinderen in dezelfde modus als Marlie de laatste weken. En toen was het oud en nieuw! Het afsluiten van een jaar met wat ups, maar vooral veel downs. Op de een of andere manier zijn mijn verwachtingen van de jaarwisseling nooit gelijk aan de werkelijkheid. Mijn weerstand verloor het van het volgende virus, waardoor ik zowel op oud, als nieuwjaar ziek was. Wellicht een laatste stuiptrekking van dit bizarre jaar.

Lees ook

Ik ben blij dat ik het tot 12.00 uur heb gered, dat ik besloten had thuis te willen zijn met Marlie én dat lieve opa en oma er waren. Die laatste twee waren een zegen. Uiteraard had Marlie door dat er iets gaande was en zodoende was ze niet in slaap te krijgen. We hebben gezamenlijk afgeteld, geknuffeld en getoast op het nieuwe jaar! Maar toen begon het vuurwerk. Doodeng vond ze het … en net toen ze een beetje gewend was aan de mooie kleurtjes buiten in de lucht volgde er een paar enorme knallen.

Tranen met tuiten en ze kroop zowat in mijn nek. Mijn meisje vond het siervuurwerk uiteindelijk wel mooi, maar die keiharde knallen hebben dat verpest. Herkenbaar? Of ben ik een van de weinige ouders met een dreumes die vuurwerk alleen leuk vind op tv?

En dan toch weer die goede voornemens … hoezeer ik weet dat de meeste in de eerste volle week van januari al weer weggeëbd zijn, maak ik ze toch. Minder screentime op mijn telefoon, gezonder eten en wat meer proberen te bewegen. Maar vooral dat ik weer meer terug naar mezelf mag komen.

De vrolijkere, gedreven en ambitieuze dame die ik ben. En dat het geen kiezen is of dat het afbreuk aan de opvoeding doet, wanneer ik weer wat beter voor de vrouw achter de moeder ga zorgen. Sterker nog, ik denk dat Marlie erbij gebaad is. De wonden zijn gelikt dus op naar de wederopbouw van de beste versie die ik kan zijn.

Al met al ben ik blij met het jaar 2020, want samen met mijn meisje en de lieve mensen om ons heen gaan we er sowieso iets moois van maken.

Meer blogs van Sharon lezen?

Volg je WIJ al op Instagram?

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Reageer op dit bericht