Bevallingssoap #28: ‘Ik had na de bevalling nog twee uur persweeën’

Iedere zaterdag deelt een mama haar opvallende bevallingsverhaal met ons. Vandaag wederom een bijzonder verhaal met een happy end. ‘Het is alweer 7 jaar geleden, maar ik weet het nog precies alsof het gisteren was. Ik moest na de bevalling nog twee uur persweeën wegpuffen.’

“Op de nacht van donderdag breken mijn vliezen. Spannend, mijn eerste bevalling en het gaat dan nu écht gebeuren! De weeën komen prima op gang, ze zijn goed regelmatig, maar helaas ebben ze steeds weg. De verloskundige is gebeld. Ze zal de volgende morgen komen om kijken hoe het gaat. De weeën blijven af en aan komen, ook de trucjes van de verloskundige doen niks. Op zaterdagochtend kan ik me melden in het ziekenhuis voor een inleiding. Nou ja, niet waar ik echt op hoop, maar het is dan maar zo.

Lees ook

Rond half 11 mag ik aan het infuus met de weeënopwekkers en de boel begint op gang te komen. Ik heb weeën genoeg, maar de ontsluiting blijft achter. Het is spitsuur in het ziekenhuis. De verloskundige blijft maar heen en weer rennen, het enige wat ze steeds tegen mij zegt is: “Zet het pompje maar wat hoger!” De weeënstorm wordt heftiger en heftiger, ze zijn nauwelijks meer weg te puffen. Mijn ontsluiting blijft maar steken op acht centimeter en de persdrang begint te komen. Ze blijven het pompje maar opvoeren en weer blijf ik steken, op negen centimeter.

Het is al ver in de avond en inmiddels zijn we al twee spuiten in mijn benen verder. Ik kan niet meer, maar de verloskundige luistert niet, ze blijft maar heen en weer rennen. Een lieve verpleegkundige ziet wel dat ik niet meer kan en zij besluit bij me te blijven. Mijn man is inmiddels in alle staten en kan de verloskundige wel wat aan doen (bij wijze van spreken natuurlijk ;)). In een roes zie ik ineens de gynaecoloog in de ruimte staan. Met mijn kleine meid gaat het blijkbaar ook niet meer goed. Hoppa, daar gaat de derde spuit in mijn been. Een spoedkeizersnee wordt al besproken.

Ik vind het niet meer erg. Als ze er maar uit komt, ik ben kapot! De verloskundige wil nog één ding proberen. Ze masseert de laatste centimeter weg … het lukte en eindelijk mag ik eraan toegeven. Half van de wereld door de spuit en onder toeziend oog van de gynaecoloog heb ik een gezonde dochter toch zelf ter wereld gebracht. Ik heb uiteindelijk twee uur lang mijn persweeën moeten wegpuffen.

Ik ben heel teleurgesteld over de mate waarin ze naar mij en mijn behoeftes kijken. Na twee nachten in het ziekenhuis te moeten blijven, mogen mijn dochter en ik gelukkig naar huis en kan ik alles achter me laten.”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bijzonder bevallingsverhaal meegemaakt?
Stuur je verhaal in 500 woorden naar redactie@wij.nl en deel hem met andere mama’s. Verhalen worden anoniem geplaatst.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht