Bevallingssoap #32: ‘Ik zie opeens een hoofdje hangen!’

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar bijzondere bevallingsverhaal. Vandaag een nieuwe bevallingssoap over een snelle thuisbevalling. ‘ Ik sta aan ons bed nog steeds weeën weg te puffen. Even snel kijk ik achterom in de spiegel en zie opeens een hoofdje hangen.’

“Het is zondagmorgen 7 oktober, we worden wakker en vragen ons af wat we vandaag eens zullen gaan doen. Mijn ouders gaan varen en liggen dit weekend met hun boot te wachten in Rotterdam. We besluiten om daar langs te gaan en even gezellig bij te kletsen. Rond 15.00 uur ’s middags verlies ik een klein beetje vruchtwater en we besluiten rond 15.15 uur terug naar huis te gaan. We verzoeken mijn zusje om nog maar niks tegen de rest van de familie te zeggen (het kan tenslotte nog wel even duren).

Lees ook

Rond 16.00 uur zijn we thuis en ik heb weeën. We bellen de verloskundige en die vertelt ons dat je twee uur lang om de vijf minuten weeën moet hebben. Als die snel heftiger worden mogen we terugbellen. Al snel kom ik erachter dat om de weeën op te vangen, liggen in bed niet werkt voor mij. Ik waggel wat heen en weer tussen het toilet en de slaapkamer. Om 16.45 uur zit ik op het toilet en voel ik opeens een gek gevoel in mijn buik. Mijn vriend vertrouwt het niet en belt de verloskundige.

Tijdens het telefoongesprek begin ik het gevoel te krijgen dat ik ga bevallen. De verloskundige stelt mijn vriend gerust dat dit het indalen zal zijn. Met wat moeite en hulp van mijn vriend kom ik van het toilet af en waggel ik naar de slaapkamer. Ons bed staat op kratten en ik kreeg mijn benen niet meer ver genoeg omhoog om nog op bed te klimmen. Ik sta aan ons bed nog steeds weeën weg te puffen. Mijn vriend heeft ondertussen nog steeds de verloskundige aan de telefoon, die vertelt wat hij allemaal moet pakken en klaarleggen voor als ze komt.

Ik begin bloed te verliezen … Mijn vriend loopt naar de badkamer om handdoeken te pakken. In de tussentijd kijk ik achterom in de spiegel en zie opeens een hoofdje hangen! Ik roep nog: ‘Ze komt!’, maar daar is het al te laat voor. Daar ligt ons kleine meisje op de grond in een plas bloed. In de verte hoor ik nog steeds onze verloskundige aan de telefoon. Mijn vriend komt de kamer binnen en pakt snel ons meisje van de grond en wikkelt haar in een handdoek. Daarna helpt hij mij op het bed.

Door het vallen is de navelstreng afgescheurd. Bij ons meisje stopt het bloeden alleen bij mijzelf niet. Ik lig op bed met ons meisje op mijn borst. Mijn vriend is bezig met de navelstreng de verloskundige vertelt hem wat hij allemaal moet doen en ik kijk een in shock toe. De placenta komt niet vanzelf dus masseert hij mijn buik totdat de verloskundige binnen komt. Ze kijkt naar de grond en gaat daarna snel verder met mij. Niet veel later komt er een kraamzorg binnen en die neemt ons meisje snel mee om aan te kleden.

De temperatuur van haar is zo gedaald dat we uiteindelijk toch naar het ziekenhuis toe moeten. Daar blijkt na wat onderzoeken dat alles goed is met ons meisje. Ik wist niet wat ik moest verwachten van een bevalling, maar dit had ik zeker niet verwacht. Wat ben ik trots op mijn vriend, ik zou niet weten hoe ik dit zonder hem zou moeten beginnen. Zo trots!”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bijzonder bevallingsverhaal meegemaakt?
Stuur je verhaal in 500 woorden naar redactie@wij.nl en deel hem met andere mama’s. Verhalen worden anoniem geplaatst.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht