Biecht: ‘Ik baal dat mijn zoon niet populair is’

Met een zucht kijk ik de kamer rond. Het is het verjaardagspartijtje van mijn oudste zoon, en wat heeft hij toch weer een suf stelletje kinderen om zich heen verzameld. Ik zeg ‘een stelletje’, en dat is het ook letterlijk. Twee. Twee kinderen wilden op zijn feestje komen. Eerlijk gezegd denk ik niet eens dat hij aan meer kinderen behoefte had.

De laatste twee weken kreeg ik steeds levendigere nachtmerries over zo’n verschrikkelijk partijtje waar niemand komt opdagen. Bas heeft niet veel aanspraak in de klas. Wat nou als niemand zou willen komen? Gelukkig viel dat mee. Maar het is nog steeds niet het feestje wat ik zo graag voor hem zou willen. Een druk feestje waarbij je twijfelt of je niet gewoon beter de hele klas kunt uitnodigen omdat je geen kinderen wilt buitensluiten.

Lees ook

En het gaat met natuurlijk helemaal niet om het feestje. Het zit me meer dwars dat Bas niet veel vriendjes heeft. Bas is van nature erg stil en rustig. Eigenlijk lijkt hij daarin heel erg op mijn man. Maar hoewel ik het in mijn man heel erg aantrekkelijk vind, vind ik het gek genoeg storend bij mijn zoon. Ik had gehoopt dat hij wat meer als mij zou zijn. Uitbundig, spontaan, een allemansvriend. Als kind was ik erg populair op school, maar door mijn strenge ouders kon ik nooit vriendinnetjes mee naar huis nemen. Een feestje geven was helemaal uit den boze. Bij mijn kinderen ga ik het anders doen, zei ik altijd tegen mezelf. Die mogen altijd zoveel vriendjes mee naar huis als ze willen. Blijven eten, logeerpartijtjes, niets is te gek.

Nu is mijn zoon acht, en zou hij ondertussen toch echt wel die leeftijd moeten hebben. Bij ons buurjongetje van 10 wordt de deur platgelopen. Ik heb wel eens geprobeerd of Bas niet met hen mee mocht spelen, maar Bas lijkt er zelf ook niet zoveel behoefte aan te hebben. Waardoor het er op neerkomt dat ik 9 van de 10 keer opgescheept zit met een muisstil kind achter de computer. Echt zo ongezellig! Mijn man vindt dat ik het gewoon moet laten. Maar ik vind het tegelijkertijd zo zielig voor hem. Hij snapt gewoon nog niet hoeveel vrienden en vriendinnen je leven kunnen verrijken. Volgende week ga ik toch maar weer even wat ouders bellen, of hun kind Bas een keertje mee kan vragen. Wie weet ziet hij dan het licht…

Heb jij een verhaal dat je (anoniem) wilt opbiechten? Mail het naar redactie@wijalamama.nl. 

Like WIJ à la Mama op Facebook en word dagelijks op de hoogte gehouden van de leukste, grappigste en ontroerende blogs.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn Daphne en Magali, de redactie van WIJ à la Mama. Wij voorzien je elke dag van de leukste mama weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en Pinterest!

Leave a comment (5)