Biecht: ‘ik heb mijn carrière voorgang gegeven en nu kan ik niet zwanger worden’

Ik heb mijn hele leven tot nu toe het moederschap voor me uit geschoven. Ik wilde eerst carrière maken, een ruime woning (met tuin), een flinke smak spaargeld, een vriend (is jonger) die er écht klaar voor zou zijn. Nu heb ik dat eindelijk allemaal voor elkaar … lijkt het te laat.

Het begin van mijn twintigerjaren waren veel te vol met feestjes, werken en leuke dingen doen. Het was nog veel te vroeg om over het ouderschap na te denken en ik genoot volledig van mijn heerlijke vrijgezelle leven. Al snel kwam mijn carrière in een stroomversnelling, van mijn beginbaantje als consultant werd ik marketing manager, iets wat best bijzonder was voor een 25-jarige. Mijn salaris steeg ook flink en ik besloot, na het beëindigen van een medium relatie, om mijn eigen huis met tuin te kopen en wat opzij te gaan zetten “voor later”.

Lees ook

Na een aantal jaar als marketing manager kwam de kans voorbij om Head of Marketing te worden bij mijn werk. Een fantastische kans die ik helemaal zag zitten, het zou wel betekenen veel reizen en veel werken, maar ach mijn nieuwe vlam was nog veel te jong en niet klaar voor kinderen dus dat kon ik nog wel even een paar jaar doen. Eerst maar even van the good life genieten.

En the good life dat was het, ik leefde zwaar onverantwoordelijk; at slecht, dronk veel, werkte heel veel, shopte tot ik erbij neer viel, sliep weinig en ging veel uit. Het was slopend, maar wat had ik een lol in het leven. Ik had een zware FOMO (fear of missing out). Ik wilde naar elk event, elk festival, elk nieuw restaurant. Terwijl mijn vrienden allemaal begonnen te settelen en voortplanten was ik nog steeds overtuigd, ‘ik heb nog geen haast dat komt allemaal later wel’. Ik bedoel hoe leuk kan dat nou zijn je hele leven in dienst van zo’n minimensje?  Ik zag nieuwe ouders vooral veel struggelen. Zowel financieel als überhaupt het leven met een kind. Ik hoefde dat nog even niet, no thank you.

En terwijl ik zo hard verkondigde achter mijn levensstijl te staan en datgene te doen wat mijn moeder me heeft geleerd: op jezelf, je eigen ontwikkeling en je eigen carrière focussen, begon ik halverwege de dertig toch een leegte te voelen. Opeens voelde ik dat twee streepjes op zo’n schermpje toch misschien wel heel erg leuk zou zijn …

Nu ga ik richting de eind dertig, we proberen het al jaren, maar het lukt gewoon niet. Keer op keer laat Moeder Natuur me in de steek. Er valt niks te vinden, we hebben alle onderzoeken doorlopen. Bij elke gefaalde keer vraagt een piepklein stemmetje diep in mij zich af … is het mijn schuld? Heb ik te lang gewacht? Heb ik te buitensporig geleefd? Ergens weet ik dat dat niet zo is, dat het gewoon toeval is, iets met genen. Of gewoon dikke vette pech. Maar het schuldgevoel blijft aan me knagen. We zullen het waarschijnlijk nooit écht weten … maar toch voelt het alsof ik te lang heb gewacht. Als ik eerder achter onze problemen was gekomen, dan waren er misschien meer opties geweest.

Heb jij een verhaal dat je (anoniem) wilt opbiechten? Mail het naar redactie@wijalamama.nl. 

Like WIJ à la Mama op Facebook en word dagelijks op de hoogte gehouden van de leukste, grappigste en ontroerende blogs.

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn Daphne en Magali, de redactie van WIJ à la Mama. Wij voorzien je elke dag van de leukste mama weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en Pinterest!

Leave a comment (2)