Bloed, zweet & tepelkloven. De uitdaging die borstvoeding heet #Margot

Daar ligt ze dan, m’n prachtige dochter. Nog geen uur oud en ze weet de weg naar mijn borst al te vinden. Ik ga borstvoeding geven, is dat niet geweldig? Daar komt de eerste poging. Hap. En los. Hap. En weer los. Hap! En los. Zeg meisje, ik wil me nergens mee bemoeien, maar volgens mij moet je iets langer vasthouden om er wat uit te krijgen. En vacuüm zuigen is eigenlijk ook wel handig.

Het is maar goed ook dat baby’s worden geboren met bepaalde instincten en een zuigreflex. Ik heb als nieuwbakken moeder geen idee wat me te doen staat, behalve het aanbieden van mijn borst. Ja, ik ben natuurlijk wel braaf naar borstvoedingscursus geweest, maar daar oefenden we niet met echte baby’s. En die pop deed niet zo moeilijk met een hoofd dat alle kanten op schoot en handjes die constant in de weg zaten.

Lees ook

Ook al was er de eerste week altijd wel een helpende hand in de buurt, daarna waren mini me en ik aan elkaar overgeleverd. Konden we het (heel) vroeger nog bij een ander familielid of vriendin afkijken, tegenwoordig zijn we niet meer zo open en bloot bezig met borstvoeding.

Integendeel, met “borstvoedingsverboden” in restaurants en cafés wordt er eigenlijk van ons verwacht om die nippel gate lekker thuis te laten. Was het vroeger gebruikelijk om lang te voeden, tegenwoordig moet je je verantwoorden als je kind na een half jaar nog steeds aan de borst hangt.

We moeten samen met onze baby – voor wie ook alles nieuw is – zelf maar uitvinden hoe die borstvoeding werkt wanneer de kraamhulp de deur achter zich dichttrekt. Geen wonder dat slechts 20% van de vrouwen na de kraamweek doorgaat met borstvoeding. Oftewel: 80% haakt af.

Zonder te oordelen over vrouwen die bewust, noodgedwongen of om wat voor reden dan ook voor kunstvoeding kiezen, het doet het me echt een beetje zeer dat zoveel vrouwen al zo snel ermee stoppen.

Ik geloof dat het percentage heel eenvoudig kan worden omgedraaid als we meer open en eerlijk zijn over al die vervelende borstvoedingsperikelen. Hoe fijn is het als we zonder schaamte of verantwoording onze ervaringen kunnen delen met elkaar? Ik had ondanks een nauwkeurige voorbereiding, namelijk geen idee wat voor uitdagingen mij in de praktijk te wachten stonden.

Daarom wil ik je vragen te delen wat jij graag had willen weten toen je aan borstvoeding begon. Wie weet help je er een moeder mee die bijna het bijltje erbij neerlegt, maar door jouw ervaring weer de moed heeft om door te gaan.

Ik zal beginnen: ik wou dat ik van tevoren had geweten dat het ruim zes weken zou duren voordat de borstvoeding een beetje op de rit was. Dat we een lange omweg via finger feeding, afkolven en met de fles voeden naar een tepelhoedje zouden maken voordat we er waren.

Dat het bloed, zweet en tepelkloven zou kosten voordat het zonder hulpmiddelen zou lukken. En dat het met een flinke portie geduld en doorzettingsvermogen wél (vaak) mogelijk is, omdat zowel jij en je kind er elke dag beter in worden. Oefening baart kunst, zullen we maar zeggen. 🙂

Wat had jij graag willen weten toen je aan borstvoeding begon? Vertel! 

Lees ook van Margot: ‘Goed bevallen: de gentle sectio’

Meer blogs lezen van Margot?

Margot van Meeuwen-Verbaan

Margot (31) gooide onlangs het roer helemaal om. Na tien jaar heeft zij haar kantoorbaan als jurist ingeruild voor het ondernemersavontuur. Ze is sinds kort online ondernemer en eigenaar van de webshop VANTIQ ART, waarbij ze tijdloze kunst & design aanbiedt en blogs schrijft over een duurzame lifestyle. Samen met haar man Vincent gaat ze regelmatig (lang) op reis. Tijdens hun huwelijksreis hebben ze mensen die zich op een bijzondere manier inzetten voor de wereld geïnterviewd over ‘geluk’ voor hun blog Nomadhappiness.com (check de prachtige plaatjes hier). Ze is dit najaar bevallen van een prachtig meisje Jolie Milou.

Leave a comment (31)