Borstvoeding: van zware start naar langvoeder #Sharon

Zoals ik al eerder schreef werkte borstvoeding voor mij en Marlie. Ik ben daar heel dankbaar voor, maar vond het ook een hele opgave. De propaganda rondom het fenomeen borstvoeding, inclusief de duidelijke meningen hierover, worden vanaf de prilste fase bij je neergelegd. Het lijkt zo simpel en vanzelfsprekend om borstvoeding te geven. Ik ben eerlijk en vind het prachtig, maar ook super zwaar!

Marlie is uiteindelijk na drie dagen proberen ‘natuurlijk’ te bevallen geboren via een spoedkeizersnee. Je borstvoeding komt, omdat je niet ‘normaal’ bevallen bent, slecht op gang met als gevolg dat je je ineens kan verplaatsen in ‘Berta 51’. Elke drie uur temperaturen, luierwissel, voeden, kolven en dan proberen te slapen naast de rollercoaster van het nieuwe ouderschap. Wat een opgave!

Lees ook

Ik had met mezelf een hele duidelijke afspraak gemaakt. Ik wilde borstvoeding twee weken de kans geven. Van noodzakelijke bijvoeding in het ziekenhuis de eerste nacht (door teveel gewichtsverlies) naar overproductie op dag vijf. Gelukkig werd dit laatste opgemerkt door de kraamzorg alvorens een andere melkleverancier moest worden ingeschakeld.

Het ging zeker niet vanzelf, maar vanaf dat moment heb ik besloten het aan te kijken. Ik zou doorgaan tot het niet meer werkte of totdat ik het niet meer zag zitten. Marlie deed het erg goed en dus heb ik na een paar weken alles losgelaten en ben ik gaan voeden op verzoek. Geen apps, niks bijhouden, geen vaste tijden meer en geen lijstjes. Heerlijk!

De drie maanden werden er al snel zes en nu zit ik bijna op een jaar en ben ik ineens een langvoeder geworden! Nooit verwacht en ik moet zeggen dat het voor mij pas makkelijker werd na 6 maanden. Ik vind het een uitkomst, omdat ik het altijd bij me heb en het biedt naast drinken ook veel troost. Mijn kleintje komt echt bij van alle perikelen rondom opgroeien aan de borst. En bij ziekte is het hier de manier om Marlie comfort te bieden.

Maar even serieus … langvoeder? De World Health Organization raadt aan om twee jaar borstvoeding te geven! Wanneer ik Marlie nu voed in het openbaar, zie de blikken van mensen veranderen. Ik voel ogen soms branden en ook voel ik de veroordeling dat ze ‘groot’ is. Van toejuichen en spandoeken in het begin naar een mate van veroordeling nu. Wat leven we toch in een uitdagende maatschappij.

Ik blijf voeden, ook in het openbaar, zolang het voor Marlie en mij goed voelt. Een ieder die daar aanstoot aan geeft, kijkt maar de andere kant op. Ik weiger om mij net als veel andere ‘langvoedsters’ te schamen voor dit mooie proces tussen mij en mijn dochter.

En even voor de duidelijkheid … mateloos respect voor flesvoedende ouders! Jij voedt je kind ook met liefde en wil het ook beste voor jullie allebei. Laat je niks wijsmaken. Zoo, ze heeft weer gesproken. 😉

Lees meer over borstvoeding en flesvoeding op WIJ.nl.

Lees meer blogs van Sharon

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Leave a comment (2)