Consequent zijn met een baby, werkt dat?

Vanaf moment dat een baby in je leven komt hoor je het overal, je moet je baby niet laten wennen aan de “verkeerde dingen”. Het is de eerste en helaas niet de laatste aanraking met consequent zijn, maar, werkt dat eigenlijk wel bij een baby?

In de pre-baby tijd dacht ik altijd, jaja al die mensen met onhandelbare dreumesen/krijsende baby’s. Dát gaat mij niet overkomen. Ik ben namelijk streng opgevoed en mijn moeder was altijd heul consequent en duidelijk met mij, dat ga ik dus ook doen. Nee nee mij overkomt een gillend kind in de supermarkt niet hoor. Pas 8 maanden onderweg, maar ik weet nu al beter.

Lees ook

Tot kort geleden hoefde ik het woord NEE gelukkig nog niet zo vaak te gebruiken, meneer kon nog niet zoveel “fout” doen. Toch hoor je zelfs in de baby tijd dat “consequent zijn” zijn vruchten afwerpt, zodat je baby niet went aan bepaalde zaken. Zo hoor ik het al sinds dag en dauw; ‘nee dat slapen móet in zijn eigen bedje, dan went hij daar aan’ en ‘je moet hem af en toe lekker negeren hoor als hij ligt te spelen en begint te mekkeren, hij moet leren zichzelf te vermaken. Kwestie van gewenning!’. Als jonge moeder met geen ervaring geloof je dat dan maar en ga je erin mee. Af en toe het moedergevoel negerend, helaas.

Voor elk kind is het natuurlijk anders, maar wat de afgelopen maanden mij heeft geleerd over mijn kind is dat consequent zijn echt niet opgaat voor een baby’tje. Het gaat, naar mijn mening, puur om de mentale én fysieke ontwikkeling die nodig is iets aan te kunnen. Na maanden troosten, weer in bed leggen, weglopen, troosten, weer in bed leggen weglopen, was het stip op de 4 maanden grens voorbij. Als donderslag bij heldere hemel was er geen probleem meer. Meneer werd in bed gelegd, en paar minuutjes later was hij weg. Geen gehuil, geen gedoe. En zo is het nog steeds. Een baby heeft dus blijkbaar tijd nodig om te wennen aan de grote boze wereld en doet dat, geheel begrijpelijk, het liefst in mama’s buurt en op zijn eigen tempo. Dus niet zo gek dat alleen in een bedje liggen hem niet zint. Toch?

Hetzelfde geldt voor “alleen spelen”. Van anderen en met name de crécheleidsters kregen we vaak te horen; ‘nou volgens mij moeten jullie hem wat meer leren alleen te spelen, want hij vraagt zo veel aandacht’. Maar zou jij niet gaan zeuren als je maar als een schildpad op je rug ligt te spartelen zonder dat je nog echt controle hebt over je ledematen en het besef “spelen” nog niet kent? Ja natuurlijk wel! Daar is toch helemaal niks aan? Een ook in dit geval bleek het weer een kwestie van tijd. Na 7 maanden ging zijn ontwikkeling weer zo vooruit dat hij het van de een op de andere dag het helemaal prima vond om zichzelf een half uur met blokjes en rammelaren te vermaken. Hebben mama en papa lekker tijd voor een bakje koffie op de bank. Yeah!

Soms denk ik nog wel, had ik maar meer naar mijn moedergevoel geluisterd, in plaats van naar anderen. Elk kind is anders en doet het op zijn/haar manier en tempo, daar hoef je dus helemaal niet onzeker over te zijn! Dat consequent zijn en grenzen stellen in een latere fase nodig zijn, daar twijfel ik niet aan, maar met een baby, let him be!

Ben jij “consequent” geweest met je baby en hoe beviel dat?

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (5)