Consultatie of irritatie?

Toch handig zo’n consultatiebureau waar alles van je kleintje in de gaten wordt gehouden, de groei, het gewicht, de ontwikkeling. Maar waar ook ruimte is voor vragen en advies. Je zou zeggen dat we het in Nederland dan goed voor elkaar hebben met zo’n professionele instelling voor zuigelingen en jonge ouders. Toch …?

Helaas is niet iedereen het daarmee eens. Veel moeders die ik spreek geven aan het consultatiebureau (meestal) niet eens serieus te nemen. Toch wel zonde, dit zou juist een steun voor de ouders moeten zijn en een goede controle voor de kids. Wat gaat hier nou eigenlijk mis?

Lees ook

Natuurlijk gaat het consultatiebureau grotendeels uit van richtlijnen en gemiddelden. En dat zorgt voor een hoop irritatie bij ouders. Uiteraard is het goed dat de groei goed in de gaten wordt gehouden zodat mogelijke afwijking snel kunnen worden opgespoord. Maar het lijkt wel of men er soms wat te ver in gaat.

Doorverwijzingen naar kinderartsen omdat bijvoorbeeld het hoofdje te groot zou zijn of er een extra plooi in het beentje zit is een veelvoorkomend irritatiepunt. Vooral als de arts in het ziekenhuis na 2x vraagt om geen doorverwijzingen meer te accepteren of omdat een andere arts van het CB geen reden tot doorverwijzen ziet. Of opmerken dat je kind nog maar 3 woordjes kan in plaats van 5, maar dat hij al een hele puzzel in elkaar zet telt blijkbaar niet.

Dan heb je ook nog de veelbesproken vaccinaties, het is al moeilijk met de wild west verhalen een keuze te maken hoe je hiermee omgaat. Maar als je dan ook hoort dat er geen bijsluiter bij zit wat voor simpele middelen verplicht is komen er wel vraagtekens naar boven. Zo ook het verhaal van een moeder waarbij de arts met vaccineren niet eens controleerde welke spuit ze had gepakt. Toen ze ermee geconfronteerd werd gaf ze na een kleine discussie schoorvoetend toe dat het inderdaad wel zou moeten. Zo ook de arts die niet meer wist of ze nou 1 of 2 inentingen had gegeven. Hoezo professioneel…?

Het meest vervelende is dat ik aan mijzelf merk dat door alle negatieve verhalen (want wees eerlijk, de positieve hoor je niet zo veel, want die zijn niet interessant) ik bij voorbaat al met een attitude het CB binnenloop. De mevrouw die de metingen doet haalt met een blik al het bloed onder mijn nagels vandaan. Vooral als ze met een verontwaardigde toon verteld dat de luier er nog ligt terwijl ik bezig ben met een spartelende baby. Of geïrriteerd opmerkt dat de kinderwagen in de gang geparkeerd moet worden. Daar wordt ik zo langzamerhand wel zo’n moeder van die een aantekening krijgt: ”lastige moeder”. Naast de “zijden-handschoentjes-mogelijke-postnatale-depressie-aanpak” notitie die er volgens mij ook in staat.

Maar gelukkig kan het ook anders. De meeste kinderen zijn wel gemiddeld goed, hebben geen groot hoofd, spreken netjes hun 5 woordjes uit en hebben ouders die eerst de luier opruimen en daarna de  babypies, die overal op zit omdat ze niet eerst de met de spartelende baby in de weer zijn geweest. Maar ook serieus kan het anders, zoals de verpleegkundige die een vriendin hielp met het slaapprobleem van haar dochter en vervolgens in de avond nog belde om te vragen of alles goed was gegaan en nog wat bruikbare tips gaf, de kleine sliep binnen een half uur.

Mijn bescheiden mening: consultatiebureau, goed idee. Maar wil men wat meer serieus genomen worden en voorkomen dat veel moeders “alles gaat heel goed en nee ik heb geen vragen (maar zoek alles stiekem op internet op)” zeggen, kijk dan wat verder dan de gemiddelden en richtlijnen.

O ja, en om de frequentie van “lastige moeder” aantekening omlaag te brengen, zorg voor een leuke, blije, gemotiveerde en vooral lieve dame die de metingen verricht …

Deze blog is eerder verschenen op WIJ à la Mama.

Lees ook: ‘Wat je écht wilt weten over de kraamweek’

Fiona van der Laan

Fiona is moeder van Mike (7) en Kevin (1). Al 20 jaar samen met high school sweetheart Johan, wat dit jaar uitgebreid is gevierd met een sprookjes huwelijk! Heeft een uitdagende en zeer leuke baan als leidinggevende op een pathologisch laboratorium. En is vooral op zoek naar een goede balans tussen werk en gezin, afwisselend met af en toe een stukje schrijven ter ontspanning.

Leave a comment (27)