Tom à la Papa: Corrigerende tik? Dan tik je niet!

Ja, jij ja! Je leest het goed. Deel jij weleens een corrigerende tik uit? Sorry, maar dan tik je niet. Helemaal koekoek. Van lotje getikt. We leven in 2017 hoor! Slaan hoort niet in de opvoeding thuis. Dat doe je maar in de boksschool of de appelvormige billetjes van je partner tijdens de naughty dance of life.

Slaan? Dat slaat natuurlijk nergens op. Niet omdat ik vind dat kinderen met zijden handschoentjes opgevoed moeten worden. Daar ben ik namelijk in een eerdere blog al heel duidelijk over geweest. Nee. Omdat ik slaan, tikken en schreeuwen een teken van onmacht vind. Een beetje vergelijkbaar met wanneer je een gewond dier in een hoekje drijft; dan haalt hij uit.

Lees ook

Dat geldt ook voor schreeuwen. Er is niets waar ik me meer aan stoor dan mensen die schreeuwen. Vaak gebeurt het als iemand zijn gelijk wil halen of zijn zin niet krijgt. Maar dezelfde woorden heel hard zeggen maakt je punt niet sterker. En je krijgt er bij mij ook je zin niet mee. Integendeel. Mijn vrouw weet daar alles van ;).

Ik vind het zelfs een beetje sneu. Want laten we heel eerlijk zijn. Jij bent een volwassen mens. Je bent slimmer, groter, verbaal en fysiek sterker en hebt al meer lessen van het leven geleerd dan jouw kleine spruit. Je kan me dan ook echt niet wijs maken dat er zich een situatie voordoet die jij niet de baas bent. En als dit wel het geval is, dan mag je jezelf wat mij betreft eens flink achter de oren krabben.

Op het moment dat jij slaan, schreeuwen of de corrigerende tik met regelmaat nodig hebt, dan zegt dat heel veel over jouw kwaliteiten als ouder. Vind ik. En het laat zien dat je niet echt over een engelengeduld beschikt. Met een sterke houding en taalgebruik op het niveau van je kind kun je 999 van de 1000 situaties oplossen. En een beetje inlevingsvermogen helpt ook mee.

Want als kind moet je mogen leren. Je zoekt grenzen op om te zien wat wel en niet toegestaan is. En het is de taak van een ouder om die grenzen te stellen. Het is uiteraard jouw eigen keuze als vader of moeder op welke manier jij jouw grenzen duidelijk maakt. Voor mij is een liefdevolle opvoeding met duidelijke grenzen het streven. Ik sla mijn zoon niet en ik zal ook niet tegen hem schreeuwen.

Want ik ben zijn vader. En ik ben de baas (na mama dan).

Tom Miller

Trotse papa van zoon Marshall, trotse echtgenoot van Laura, trots baasje van asielhondje Chef. Werkt als communicatieprofessional in de gehandicaptenzorg en houdt van heavy metal. Is lief en zorgzaam, maar zoekt ook graag het randje op. Waarschuwing: sarcasmegevaar! Papablogger bij verhalenmonster.nl

Leave a comment (10)