Dagboek van een working mum deel 6: back to business

Daar ga ik dan. De eerste werkdag na mijn zwangerschapsverlof breekt aan. Ik heb gisteren zo’n beetje de hele dag gehuild. Hoe kan ik mijn lieve, kleine en schattige dochtertje achterlaten? Nou ja, “achterlaten” is misschien wat overdreven. Ze is vandaag lekker bij papa en gaat 2 dagen per week naar een geweldige gastouder, dus ze is in goede handen. Daarnaast springen de opa’s en oma’s ook nog bij waar nodig, dus eigenlijk hebben we de opvang hartstikke goed geregeld. Maar toch, ik voel me even een intens slechte moeder. Hoe doen andere moeders dat? Ik ben toch zeker niet de enige die na een paar maanden verlof weer back to business gaat?

Ik geef mijn dochter een kus en doe snel de voordeur achter me dicht voor ik weer in een huilbui uitbarst! Met een verdrietig gevoel stap ik in de auto. Ik pep mezelf op: ‘ik kan dit, ik kan dit!’ Niet veel later rijd ik de parkeergarage van ons kantoor binnen en zodra ik de auto uitstap bots ik bijna tegen onze “office cutie” aan. ‘Ha, je bent terug! Dus toch! En zo te zien zijn die zwangerschapskilootjes niet blijven plakken’ zegt hij. ‘Lekker tactisch weer. Zou je niet eens vragen hoe het met me gaat? We hebben elkaar tenslotte bijna 4 maanden niet gezien’ antwoord ik. ‘Oh ja, je hebt gelijk’ en met ietwat te veel drama in zijn stem vraagt hij: ‘hoe gaat het nou met je?’. Droog zeg ik: ‘goed hoor, bedankt voor je oprechte interesse’. Hij draait zich om en zegt: ‘Ik moet rennen. Ben al 5 minuten te laat voor mijn meeting. Ik ben blij dat je terug bent. Ik meen het!’. Lachend loop ik het gebouw binnen. Mijn hele wereld is de afgelopen maanden op z’n kop gezet en compleet veranderd, maar ik merk nu al dat op kantoor gewoon nog alles hetzelfde is.

Lees ook

Mijn collega’s geven me een dikke knuffel als ze me zien en zijn blij dat ik weer terug ben. Zelfs mijn baas komt binnen met een bos bloemen en zegt: ‘there she finally is! I’m glad to have you back’. Oke, ik weet zeker dat zijn secretaresse hem er gisteren aan heeft herinnerd dat ik vandaag weer kom werken en daarnaast ook die bos bloemen zojuist in z’n handen heeft gedrukt, maar ik waardeer het idee. Ik voel me ondertussen opgelucht. De kop is eraf, ik kan dit! Het is best fijn om weer aan de slag te gaan en niet alleen maar “moeder” te zijn.

Eén collega is echter minder blij me te zien. Mijn vervangster tijdens mijn zwangerschapsverlof kijkt me aan alsof ik haar iets verschrikkelijks heb aangedaan. ‘Hmm.. Knap hoor dat je weer aan het werk gaat nu je moeder bent. Blijkbaar vind je je carrière belangrijker dan bij je kind zijn’ zegt ze op sarcastische toon. Daar raakt ze een gevoelige snaar. Hoe haalt ze het in haar hoofd om zoiets te zeggen? Ik kook van woede en zeg: ‘eindigt jouw contract niet volgende maand?’. Gemeen zegt ze: “Dat zullen we nog wel eens zien. Misschien blijf ik gewoon lekker op jouw plek zitten en eindigt niet mijn, maar jouw contract volgende maand. Heb je daarna alle tijd om lekker te moederen”.

Ik haal diep adem. Er werken behoorlijk wat mensen in ons bedrijf die daadwerkelijk alles voor hun carrière over hebben en totaal geen rekening houden met anderen, maar dit zag ik niet aankomen. Ik pep mezelf voor de tweede keer op vandaag: “ik kan dit, ik kan dit”. Toch?

Lees hier alle delen van ‘Dagboek van een working mum’, elke maandag verschijnt het volgende deel.

Danielle Lek

Danielle is verloofd met haar grote liefde Sjors en mama van pittige peuter Senna en vrolijke baby Quinn. Werkt als Communication Manager, blogt op www.mamasandmore.nl, wordt relaxed van yoga en krijgt energie van zingen en gek doen met haar kinderen!

Leave a comment (2)