Dagboek van een working mum deel 9: op “vakantie”

Ik ben toe aan vakantie. En nu na een super drukke werkweek en een zieke baby, ben ik al helemaal toe aan vakantie. Gelukkig is het zover. Even een weekje bijkomen op het zonnige eiland Curaçao. Laat het relaxen maar beginnen! 

Tenminste, relaxen is niet echt iets wat in het woordenboek van een jong gezin staat. Onze vakantie begint in elk geval totaal niet relaxt! Ten eerste, respect voor alle mama’s die het voor elkaar krijgen om kleding, flesjes, speeltjes en ga zo maar door, in één koffer te krijgen. Is mij in elk geval niet gelukt. Hoe doen jullie dat? Daar begon het dus al mee en dan zitten we nog niet eens in het vliegtuig! En daar zie ik als een berg tegenop. Ik heb nooit vliegangst gehad, maar sinds ik moeder ben benauwt het me toch een beetje. Daarnaast hoop ik ook dat ons lieve meisje zich netjes gedraagt tijdens de vlucht.

Lees ook

Helaas verloopt de reis richting Curaçao redelijk hysterisch. Enorme vertraging, krijsende baby’s (mijn baby was niet de enige die geen zin had om acht uur lang in een vliegtuig ze zitten) en vooral veel geïrriteerde blikken van medereizigers, die hun start van de vakantie ook liever anders hadden voorgesteld. Eenmaal geland wachtend op onze transfer naar het hotel keken mijn vriend en ik elkaar aan en zeiden tegelijk: ‘dit nooit meer’.

In het hotel aangekomen begint dan eindelijk het relaxte gevoel een beetje te komen en zijn we klaar om lekker uit eten te gaan. Als we omkijken zien we dat onze dochter als een blok in slaap is gevallen. Roomservice dan maar? En zo eindigt onze eerste vakantiedag. Compleet uitgeput van de reis met een bord op schoot, zitten we op ons super kleine balkonnetje naar de zee te staren. ‘Wat is ons leven het afgelopen jaar toch veranderd hè’ zeg ik tegen mijn vriend. ‘Nou en of’ antwoordt hij droog. ‘Stiekem ben ik wel blij dat ik weer aan het werk kan gaan volgende week. Kom ik weer een beetje aan m’n rust toe’

Grap ik. En ook al zeg ik het met een knipoog, er zit een kern van waarheid in. Het moederschap kan heel pittig zijn! Vakanties zijn in elk geval niet meer hetzelfde dan wanneer je als stel op reis gaat en alleen maar rekening met elkaar hoeft te houden. Waar je je voorheen druk maakte over welk restaurant het vanavond wordt of naar welk strand je gaat, houd je nu rekening met het feit dat er een klein hummeltje op tijd moet eten en slapen. Nu zijn er vast baby’s die heerlijk in het losse vakantieritme meegaan en het allemaal wel best vinden, maar helaas denkt die van ons daar anders over. Long story short, we pendelen dus voornamelijk tussen zwembad en hotelkamer. En dat een week lang.

Een week later, terug van vakantie rijd ik weer richting kantoor en ik mis mijn dochter ontzettend. Na een week vakantie vind ik het extra moeilijk om haar, naar mijn gevoel, “achter te laten”. Al was ons tripje naar een tropisch eiland minder ontspannen dan verwacht, ik heb er wel enorm van genoten. Lekker tijd met elkaar, zonder rekening te hoeven houden met alle verplichtingen van m’n werk. Heerlijk! Kon ik maar 365 dagen per jaar, 24/7 bij m’n dochter zijn. En daarom spookt de gedachte dat ik klaar ben met carrière maken en het rustiger aan wil doen op werkgebied, weer door m’n hoofd. Ik vraag mezelf af: Wat wil ik nou? Het blijft een dilemma, maar het wordt wel tijd dat ik hier antwoord op ga geven.

Lees hier alle delen van ‘Dagboek van een working mum’, elke maandag verschijnt het volgende deel.

Danielle Lek

Danielle is verloofd met haar grote liefde Sjors en mama van pittige peuter Senna en vrolijke baby Quinn. Werkt als Communication Manager, blogt op www.mamasandmore.nl, wordt relaxed van yoga en krijgt energie van zingen en gek doen met haar kinderen!

Reageer op dit bericht