Dé 10 ‘help mijn baby wordt 1’-dillemma’s

Opeens is het jaar om. Je baby is geen baby meer, maar officieel een dreumes. Een goede reden voor een feestje. Toch? Maar hoe kan je zo’n feestje nou het beste aanpakken? Ik ging op onderzoek uit in mijn omgeving, en kwam toch wel heel vaak de volgende eerste verjaardag dilemma’s tegen…

#1 Je kind heeft niks aan een feest op de 1e verjaardag
Het is officieel bewezen dat mensen zich later niks herinneren van hun 1e verjaardag. Maar er zijn fotoboeken uitgevonden, waarin dat soort momenten vastgelegd kunnen worden. En ongeacht of ze het zich wel of niet zal herinneren, ik gun haar wel een leuke dag. En ons zelf trouwens ook!

Lees ook

#2 Het is heel egoïstisch om veel mensen uit te nodigen op de eerst verjaardag. Dat doe je alleen voor jezelf.
Allereerst vind ik het niet egoïstisch. Ik nodig mensen uit die aandacht hebben  voor onze kleine dame. En daarnaast, wij zijn ook een jaar ouders, daar mag toch ook op geproost worden. Dus ja, dat doen we voor ons zelf, met de mensen die wij leuk vinden. Misschien egoïstisch, maar vooral heel gezellig!

#3 Een baby (dreumes) raakt overprikkelt van een feest met veel mensen. Succes in de nacht die volgt en the day after…
Hoewel we het feest hebben opgesplitst in 2 momenten op 1 dag, heeft onze kleine veel mensen gezien op haar verjaardag. Heel veel prikkels!! En toch heeft ze erg goed geslapen en was ze de day after misschien wat hangeriger dan anders, maar zat ze gewoon lekker in haar vel! Dus dit is zeker niet voor ieder kind het zelfde (alleen jammer dat je dat van tevoren nooit zeker weet).

#4 Alleen de vrienden met kinderen zijn welkom op de kinderverjaardag
Onzin, ook de vrienden zonder kinderen hebben interesse voor onze kleine dame. Soms zelfs nog meer als de mensen met kinderen. Dus waarom zouden die niet welkom zijn? Omdat ze nog niet in dezelfde fase zitten? Als mijn kind hen leuk vindt, en wij vinden dat ook, zijn ze meer dan welkom!

#5 Er moet wel een aparte taart zijn voor de jarige, waar ze in kan slaan en die ze vervolgens helemaal mag opeten.
Tja, hier was ik het niet zo mee eens. Ja, ze krijgt haar eigen stukje, en ja daar mag ze lekker mee knoeien en opeten. Maar ze krijgt gewoon een stukje van de taart die we hebben besteld. Met kaarsje. En dan een klein stukje, geen hele taart. Kind krijgt voor het eerst in haar leventje een suikerbom, zelf het stukje kunnen bepalen vind ik dan wel prettig.

#6 Als je baby 1 wordt, moet je een smash-cake-fotoshoot doen, met prinsessenjurk en knalroze cake.
Ziet er prachtig uit, leuk voor later. Maar nee, niet zo ons ding. Een mode verschijnsel wat vast heel hip is, maar ik ben blij met onze eigen foto’s van haar eerste taartje. In zelf gekozen feestjurkje aan onze eigen eettafel.

#7 Je hoeft je kind zelf geen cadeau te geven. Hij/ zij wordt die dag al overladen met cadeaus, dus zelf ook nog wat geven is overbodig.
Wij konden het niet laten. Het is toch leuk om zelf iets te geven. Wel iets blijvends in ons geval. Hopelijk dan, haha! Deze eerste verjaardag voelt als zo’n enorme mijlpaal, dat het niet goed voelde voor ons om daar volledig aan voorbij te gaan. Maar ja, ze is ontzettend verwend door alle andere gasten. Dus een deel blijft nog even in de kast, tot ze er echt mee kan spelen. Heeft ze af en toe onverwachts iets nieuws tussen haar speelgoed. Ook leuk toch?

#8 Op de grote dag (en de avond er voor) komt alles terug van de bevalling. Het is een herbeleving van een jaar terug.
Absoluut! Ik had het niet gedacht, maar je doet het echt. Vorig jaar rond deze tijd begonnen de weeën, etc. Het is mooi om terug te denken aan die bizarre tijd van weeën, bevallen en opeens ouders zijn. De grootste verandering in je leven, dus ja, dat blijft je bij. En een jaar na dato is een prima moment om samen even lekker te mijmeren hoe dat allemaal gegaan is. Inclusief tranen, want het is nou eenmaal niet alleen maar rozegeur en manenschijn, zo’n bevalling.

#9 Zet een begin en eindtijd op de uitnodiging, anders snappen mensen niet hoe lang ze kunnen blijven, en je baby heeft rust nodig na een feestje.
Daar is wat voor te zeggen. Wij hebben het niet gedaan. Wel een starttijd, geen eindtijd. Wat resulteerde in mensen die onverwachts bleven lunchen en mensen die onverwachts aansloten voor het avondeten. En zelfs mensen die daarna nog lekker bleven borrelen. Heeft ons kind daar last van gehad? Nee hoor, die ging gewoon op haar vaste tijden slapen en heeft niks gemerkt van de ‘plakkers’. En het is ook leuk voor papa en mama, want als de kleine op bed ligt, is er net wat meer tijd voor een drankje en een ontspannen gesprek met de visite.

#10 Doe vooral wat bij je past, want ieder kind is anders, maar ook alle ouders zijn anders.
Al met al is dit wel de belangrijkste conclusie. Wij hebben het uiteindelijk vrij groots gevierd. En dat is super goed gegaan. Ons kind heeft er van genoten. Ze kwam lachend uit bed en ging ’s avonds zwaaiend naar boven. Dat ze de dag erna wat meer wilde hangen en knuffelen, hebben we voor lief genomen.  Iedereen had het naar zijn zin, wij genoten van onze blije jarige en van de leuke mensen om ons heen. Of we het volgend jaar weer zo zouden doen? Ik denk het niet. Maar deze eerste verjaardag was voor ons zeker geslaagd. Omdat we gewoon hebben gedaan wat bij ons past en ons niet van de wijs hebben laten brengen door alle meningen van anderen!

Lonneke Verhaart

Lonneke (31) heeft samen met vriend Wouter een dochtertje (0). Ze wonen in het gezellige Brabant en houden dus ook wel van een Bourgondisch leventje. Haar passies zijn toneelspelen, zingen en genieten van de kleine dingen in het leven.

Leave a comment (1)