De bevallingssoap #1

“De assistent stonk uit haar mond naar drank en de arts had een blauw oog. Het was net een soap!”, vertelde een van onze collega’s over haar bevalling. Heel nieuwsgierig vroegen wij ons af of meer moeders een bevallingssoap meegemaakt hebben. Wat blijkt? JAZEKER! Talloze bizarre bevallingsavonturen stroomden na een oproep onze mailbox binnen. Verhalen waar je broek van afzakt. Vanaf nu deelt iedere zaterdag een mama anoniem haar bevallingssoap. Vandaag de eerste!

”Mijn eerste bevalling kun je met recht een soap noemen. Midden in de nacht braken mijn vliezen. Ik ging ervan uit dat het nog wel even zou duren voordat de kleine kwam. Ik had immers nog geen wee gehad. Na een kwartier kwam ineens de eerste wee en die volgden elkaar snel op. De verloskundige kwam er gelijk aan (ondanks dat dit mijn eerste kind was). Na controle zei ze:  “Als je naar het geboortecentrum wilt moet je nu gaan, want je hebt al 8 cm ontsluiting.”

Lees ook

Ik zou bevallen in een geboortecentrum gevestigd in het ziekenhuis. Na een pijnlijke rit arriveerden we daar. Het was er enorm druk en we werden in het kleinste kamertje gepropt. We kregen kraamhulp die hoorde bij het geboortecentrum en serieus ik kon haar wel schieten. Gelukkig hield ze zich afzijdig. Binnen drie uur na de eerste wee zat ik op 10 cm ontsluiting en mocht ik gaan persen. Na 2,5 uur persen moest ik naar het ziekenhuis, want de kleine man kwam er niet uit. Bleek mijn kamer zo klein te zijn, dat voordat ik naar het ziekenhuis kon alle spullen uit die kamer eerst de gang op moesten. Zelfs de commode en de rolstoel,  want anders kregen ze mijn bed er gewoon niet uit.

De kraamzorg wist de weg niet te vinden naar het ziekenhuis. Gelukkig mijn verloskundige wel. De kraamzorg kreeg zelfs de deur niet open, want ze wist niet hoe ze haar pasje ervoor moest houden. Ondertussen had ik enorme persweeën en verging ik van de pijn, omdat ze meerdere malen met het bed tegen de kanten en deuren sloegen en ik totaal uit mijn concentratie gehaald werd. Eenmaal op de verloskamer bleek het verbindingsslangetje van de vacuümpomp zoek te zijn en ze konden ook geen nieuwe vinden. Mijn man hield het niet meer en was inmiddels in alle staten.

Uiteindelijk werd onze zoon met veel moeite en een knip geboren. De navelstreng zat twee keer om zijn nek. Hij werd op mijn borst gelegd, maar er werd niet eens verteld wat het geslacht was. Ik heb op gegeven moment zelf maar tussen zijn benen gekeken. Het was een zoon, maar hij reageerde amper en huilde niet. Toch kreeg hij een 9 op de apgar-score. Ik gaf aan dat het niet goed ging en toen hebben ze hem zelfs zuurstof moeten geven. Daarna hoorde ik hem voor het eerst huilen.

Na de geboorte van de placenta kwam de gynaecoloog in opleiding. “We gaan zo overdragen. Wilt u dat ik u nu hecht of over 20 minuten als de overdracht klaar is”, zegt hij terwijl ik met mijn benen wijd in de beugels lag. Pff! Toen mijn zoontje en ik eenmaal weer terugkwamen op de kraamafdeling, kreeg ik een mapje in mijn handen gedrukt. Hier stond informatie over borstvoeding in. ‘Succes met lezen en het geven ervan’, kreeg ik erbij te horen. Pas na een paar uur kreeg ik wel 1 tip.

Gelukkig had ik bij thuiskomst een enorm lieve kraamverzorgster en dankzij haar heb ik geleerd hoe ik wel op een goede manier borstvoeding kon geven. Dan de verloskundige niet te vergeten die ons tijdens de hele bevalling geweldig gesteund heeft en zelfs nog een klachtbrief voor ons geschreven heeft aan het ziekenhuis, want jongens dit kan toch niet!?”

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal (anoniem) naar redactie@wij.nl.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (1)