De bevallingssoap #23: papa in de stress

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar opvallende bevallingsverhaal in onze rubriek ‘De bevallingssoap’. Vandaag een nieuw verhaal. Lees je mee?

“Midden in de nacht krijg ik weeën, mijn man en onze dochter laat ik slapen. Ik bel de verloskundige, maar ik moet terugbellen als de weeën regelmatiger werden. Ze worden niet regelmatiger. ’s Ochtends rond tien uur belt de verloskundige me om te vragen hoe het gaat. Ik vertel dat de weeën niet doorzetten. Ze adviseert me om twee aspirines te nemen om de spanning er van af te halen. Deze spuug ik er meteen uit en ik ga douchen.

Lees ook

Mijn moeder komt mijn dochter halen, ze stappen de auto in. Op dat moment krijg ik direct persweeën. Ik vertel mijn man dat hij nu echt moet gaan bellen, omdat de weeën niet meer weg te puffen zijn. Hij moet mijn mobiel hebben om te bellen en hij weet de code niet, dus zoek ik het nummer op en geef het aan hem.

De verloskundige is nog in het ziekenhuis waar ik wil bevallen, dus we mogen meteen komen. Mijn man heeft de auto al klaargezet, maar hij kan de autosleutel niet vinden. Die zat uiteindelijk gewoon in zijn broekzak. Als gekken rijden we over de weg waar we maar 50 mogen, de automobilist voor ons rijdt niet door. Door al het gegil en paniek kan ik nog zeggen dat hij zich rustig moet houden, zodat we geen ongeluk krijgen.

Hij parkeert voor het ziekenhuis (wat niet mag). We hebben geen muntje, maar twee dames op leeftijd willen hun rolstoel voor mij afstaan. Mijn man regelt een muntje bij de receptie, vervolgens zit ik in de rolstoel op weg naar de afdeling. Racend gaan we langs de receptie richting de lift.

Eenmaal uit de lift wilt mijn gestreste man naar links (daar waren we eerder geweest), waar we eigenlijk naar rechts moeten. Er wordt gevraagd of we voor Sanne komen (de verloskundige), nog steeds flink gestrest zegt mijn man: ‘Nee dit is Jill!’ Ik zeg rustig: ‘Ja, daar gaan we nu heen’.

Eenmaal in de verloskamer zeg ik dat ik persweeën heb. ‘Nou doe de broek maar naar beneden hoor. Ja! We zien al een hoofdje’. Terwijl mijn man de auto wil verzetten, omdat hij niet voor de deur mag staan, wordt hij tegengehouden. ‘Blijft u maar hier’, roept het verplegend personeel. De verloskundige komt binnen met brood, ze wil net gaan eten, maar dat moet even wachten. Ik mag persen.

Binnen vijf minuten is mijn zoontje geboren. We weten het geslacht nog niet, wat een geluk! Bij onze dochter ging de bevalling ook snel. Mijn moeder komt binnen, ze wilde graag bij de bevalling zijn, maar is te laat. Ook mijn zus en dochter komen, om de auto te verzetten, maar mijn man is er al naar toe.

Mijn man maakt nu altijd een grapje over de naam van onze zoon: ‘Op de heenweg naar het ziekenhuis reden we langs een industrieterrein met een bouwmarkt, bijna hadden we daar geparkeerd en was het daar gebeurd. Dan hadden we onze zoon naar de bouwmarkt vernoemd.’ 😉

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal in maximaal 500 woorden naar redactie@wij.nl

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht