De bevallingssoap #37: een magische ontmoeting op die bloedhete dag

Iedere zaterdag deelt een mama haar bijzondere bevallingsverhaal met ons. Vandaag een bevalling op een bloedhete dag. Lees je mee?

“Op een bloedhete vrijdagavond komt mijn man terug van een bruiloft. Samen met m’n zwager en schoonzus zijn voor thuiskomst nog even gestopt om wat snacks te eten. Mijn hele zwangerschap maken we hier al geintjes over: dat je als zwangere los moet gaan met dit soort uitspattingen. Ik heb het niet gedaan en dan nu 40 weken en drie dagen verder is het eindelijk zo ver, frietjes om 22.00 uur!

Lees ook

We gaan slapen en rond middernacht merk ik dat mijn weeën beginnen en de frietjes omhoog komen. Na drie kwartier zakt alles weer en kan ik nog wat slapen.

Om 4.00 uur schiet ik wakker van een ‘pang’ en mijn vruchtwater begint te vloeien. De weeën gaan gelijk goed van start en we bellen na een uur de verloskundige. Die komt en constateert drie centimeter! We bellen mijn ouders en die halen onze oudste op, want die kan ik nu niet om mij heen hebben.

Rond 8.00 uur zit ik op vier centimeter. Ai, dat valt tegen. Ik had gehoopt op meer. Terwijl ik even ga douchen zet mijn man het bevalbad klaar. Het raam houden we nog even open totdat het echt gaat beginnen, het is warm in huis. Maar we willen niet dat onze buren kunnen meegenieten in de tuin. Dus mocht ik geluid gaan maken, gaat het raam gaat gelijk dicht.

De uren verstrijken en mijn weeën zijn zeer krachtig. Om half 10 zit ik helaas nog op vijf centimeter. De verloskundige stript mij een beetje en constateert dat ons kind een sterrenkijker is. Prima, kan er ook nog wel bij. Ze vraagt me om niet meer op mijn zij te liggen, maar om op mijn knieën te zitten en dan voorover te leunen in de hoop dat de kleine gaat draaien.

Ik wil de weeën rustig blijven opvangen, maar aangezien deze houding op bed niet heel makkelijk is, ga ik toch in bad. Daar ontspan ik in het warme water en worden de weeën nog krachtiger. Ik adem bewust in en uit en hou me zo relaxed mogelijk. Bij mijn eerste bevalling heb ik anderhalf uur geperst. Dat lukte toen, omdat ik mijn energie had gespaard. Dus dat probeer ik nu ook weer. Mijn man doet de ramen alvast dicht.

Het is 10.35 uur en ik merk dat ik echt NU, moet persen. De verloskundige belt de kraamzorg terwijl ik bezig ben. Binnen drie keer persen voel ik het hoofdje gaan. De verloskundige hangt snel op en probeert mij nog te laten draaien in het bad. Helaas geen tijd meer voor, want met vijf keer persen is onze zoon vier minuten later geboren. Of beter gezegd gelanceerd voor mijn gevoel.

Mijn hemel, vijf centimeter in een uur erbij gekregen en dan vijf keer persen, een echte flitsbevalling zo aan het einde. Ondanks de lancering onderwater is hij rustig en huilt hij maar even. Zijn scores zijn gelijk goed en na het hechten kan het grote genieten in mijn eigen bed beginnen. De kennismaking van onze oudste met onze tweede zoon is magisch. Wat een wonder!”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bijzonder bevallingsverhaal meegemaakt?
Stuur je verhaal in 500 woorden naar redactie@wij.nl en deel hem met andere mama’s. Verhalen worden anoniem geplaatst.

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht