De bevallingssoap #40: ‘Mijn tweeling kwam als volgt: eentje lag in stuit en de ander was een sterrenkijker!’

Iedere zaterdag deelt een mama haar bijzondere bevallingsverhaal met ons. Vandaag een mama die bevallen is van een tweeling. ‘De eerste is een sterrenkijker en de tweede ligt in stuit!’ Lees hieronder haar bevallingsavontuur.

“Ik ben zwanger van een tweeling Bij 32 weken. Ik heb al weeën en dat kan gelukkig gestopt worden . Wel moet ik zoveel mogelijk liggen. Ik houd mij rustig.

Lees ook

Dan ben ik 36 weken zwanger en op een mooie woensdag in juni moeten we weer voor controle naar het ziekenhuis. De hoofd gynaecoloog vraagt, wanneer we ‘zaken’ gaan doen. Hij is bang voor TTS en daarom stelt hij voor om de volgende dag in te leiden. Om half 7 zijn we in het ziekenhuis. Ik krijg weeënopwekkers en ze proberen mijn vliezen te breken. De verpleegkundige prikt drie keer mis. AUW!

De gynaecoloog komt erbij en prikt direct goed. De sensor wordt geplaatst en ik krijg een band om de buik om mijn meiden in de gaten te houden. Ik krijg al snel een weeënstorm. Help! Anderhalf uur zonder pauze gaat het door. Na twee minuten rust, wéér anderhalf uur. Ze gaan kijken, maar ik heb dan nog maar twee centimeter ontsluiting.

Dit schiet niet op en de verpleegkundige waar ik niks mee kan, zegt nog even dat dit nog wel 48 uur kan duren. Mijn man ziet aan mij dat ik dit niet vol ga houden en vraagt om een ruggenprik. “Je moet dit zelf doen”, zegt de verpleegkundige. Ik stem er mee in, maar ondertussen heb ik been- rug- en buikweeën.

Godzijdank krijg ik een ruggenprik, ik voel mij een stuk beter.  De weeënopwekkers worden opgeschroefd en na twee uur heb ik volledige ontsluiting kind één is een sterrenkijker, kind twee ligt in stuit. Kind één zit vast en valt soms weg. Ik moet nog harder persen. Er knappen twee aderen en alles zit onder het bloed, maar ik heb zelf niks door.

Ik zie paniek bij de gynaecoloog. Ik ga nu knippen hoor ik hem zeggen. Drie knippen en een vacuümpomp later zie ik een heel klein meisje. Ze is grijs en huilt niet. Mijn man knipt de navelstreng door en ons meisje wordt meegenomen naar een kamer naast onze kamer. Mijn man is erbij en ik ben doodsbang dat ze TTS heeft.

Kind twee heeft bloed van haar gestolen. Ondertussen kijken ze met een echo hoe kind twee komt. Wat blijkt? Ze komt in stuit. Ik heb persweeën. De verloskundige gooit het echo-apparaat aan de kant. Ik mag gaan persen!

Ineens hoor ik ons eerste meisje huilen, wat een heerlijk geluid! Ondertussen pers ik één keer en ons andere meisje komt direct. Mijn man wordt erbij geroepen en daar is ons andere mooie meisje. Zij huilt gelukkig wel direct. Ik heb haar één minuut bij me en ook zij wordt meegenomen. Ik vond dat verschrikkelijk. Daar lig je dan met veertien man personeel op de kamer en je kids niet dicht bij je. Ze worden meegenomen naar de high care. Gelukkig zijn ze snel stabiel. Een opluchting!

Ondertussen moet ik douchen van de verpleegkundige. Ik heb aardig wat bloed verloren en val drie keer flauw. Ze hijsen mij in bed. Ik moet wat eten en voel mij iets beter. Daarna mogen we naar onze kinderen. Eindelijk mag ik mijn meisjes vasthouden, wat zijn ze prachtig. Wat houd ik veel van onze wondertjes. Twee weken later mogen ze mee naar huis. Wat een geluk!”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bijzonder bevallingsverhaal meegemaakt?
Stuur je verhaal in 500 woorden naar redactie@wij.nl en deel hem met andere mama’s. Verhalen worden anoniem geplaatst.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht