De bevallingssoap #44: het bijna fatale ‘foutje’ van de echoscopiste

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar bijzondere bevallingsverhaal. Vandaag een heftig verhaal met happy end. ‘Bij mijn pasgeboren baby blijkt een gat in haar middenrif te zitten. Dit had de echoscopiste even gemist tijdens de 20 wekenecho. Ze kan fataal zijn en mijn kleine baby moet direct geopereerd worden’, vertelt de mama achter dit verhaal.

“Zondagochtend, weer plassen. Had ik net gedaan toch? Ach, 39 weken, ik kijk er niet raar meer van op. Ik stap uit bed terwijl ik iets geks voel. M’n vliezen! Op Moederdag. Dat wordt een hele bijzondere dag. Ik ben medisch, dus hup direct door naar het ziekenhuis. Een uur later sta ik buiten, met een folder over langdurig gebroken vliezen. No way, denk ik. Tot straks mensen! Manlief snel naar zijn moeder gestuurd met een bos bloemen. Hij was net gearriveerd toen ik eiste dat hij terug kwam. De weeën komen om de 4 minuten.

We komen aan bij het ziekenhuis. Gelukkig een verloskundige die ik ken van een controle. Nu worden de weeën sterker. Wat zijn ze heftig! Buik, rug, benen. Al snel vraag ik om het pompje. Daardoor kan ik ontspannen. Om 18:00 uur mag ik eindelijk persen. Het gaat niet goed. Sneetje in het hoofdje? Vacuümpomp? Knip? Er blijven maar vreemde mensen aan mijn bed komen. De gynaecoloog heeft besloten dat ze in mijn verloskamer blijft. Dat geeft een barende moed … Na bijna 2 uur wordt onze kleine meid eindelijk geboren.

Lees ook

M’n baby is blauw, slap, stil. Als een puddinkje ligt ze bij me. Ik weet, dit is foute boel. In een fractie van een seconde wordt ze bij me weggehaald. Mijn placenta komt niet, ik moet onder het mes. Mijn man is bij onze dochter. Ik word wakker en focus op de klok. Ik kan niet zien hoe laat het is. Eindelijk een arts, hij vertelt me dat het kwart voor 10 is. “Dan ben ik al heel veel tijd kwijt, ik wil gewoon horen dat het nu goed gaat met mijn dochter.”

Als ik eindelijk bij mijn dochter mag ligt ze als een kikkertje geïntubeerd aan allerlei slangen. Wat is ze mooi roze! De kinderarts vertelt me dat ze een gaatje heeft in haar middenrif. Ze moet naar een ander ziekenhuis.  Hij laat me de thoraxfoto zien. Ik moet goed kijken, want ik zie twee artsen en twee foto’s. Top narcose, bedankt! Als de speciale baby ambulance van het AMC is gearriveerd en de vrouwelijke arts zegt: “Uw dochter is ernstig ziek”, slaat de bom in.

We gaan naar Rotterdam naar het Sophia Kinderziekenhuis, daar wordt ze geopereerd. Het is CHD, een gat in het middenrif. Eigenlijk ontbreekt haar middenrif gewoon. ‘Gemist’ bij de 20 weken echo. Echoscopiste had wel een twijfel waar ze simpelweg niets mee deed toen, had een fatale fout kunnen zijn. Zonder operatie overleeft de kleine het niet. Ik ben volledig lamgeslagen. Iedereen vind mij sterk, maar eigenlijk heb ik mezelf gewoon uitgeschakeld. Ik kan mijn kind verliezen en die gedachte kan ik niet aan.

Nu is ze bijna vier jaar, lief, vrolijk, mooi en heel slim. Bovenal, is ze gezond. Natuurlijk heeft ze haar aandoening voor altijd, maar gelukkig beperkt het haar totaal niet. Ik ben een trotse mama, opgekrabbeld uit een diep dal. En nu intens gelukkig met de onvoorwaardelijke liefde die ik van haar mag ontvangen.”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal (in ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (1)