De bevallingssoap #45: een leugentje om bestwil

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar bijzondere bevallingsverhaal. Lees je weer mee?

“Tijdens mijn zwangerschap, heb ik vijf maanden lang elke dag gespuugd. Mijn moeder overleed na een kort ziekbed toen ik 14 weken zwanger was. Ja, het was een heftige zwangerschap. Met 40 weken mocht de kleine man van mij wel komen. Onze dochter is 3 jaar eerder geboren op 42 weken + 1 dag. Dus ik had niet het idee dat onze zoon uit zichzelf ging komen.

Lees ook

Op de verjaardag van mijn moeder ben ik gestript en de verloskundige had goede hoop. De dagen erna gebeurde er helaas niets. Wat voorweeën, maar het zette niet door.

Met 41 weken had ik om 8.30 uur een afspraak bij de verloskundige in het ziekenhuis. Ik ben alleen gegaan, want ja het was een gewone controle.

Alles was goed, totdat ze op de ECG een kleine afwijking vonden in de hartslag. De verloskundige vroeg nog een keer of ik hem nog goed voelde bewegen en toen heb ik prompt “nee” gezegd. Alles in mij zei hij er die dag uit moest!  Ze reageerde een beetje boos, want waarom ik dat niet meteen had gezegd? “Oh, ehm. Ja shit, omdat ik de vraag niet goed had begrepen?! “Als ik een beetje por op mijn buik beweegt hij wel, maar uit zichzelf wat minder”, wist ik er nog van te maken.

“Nou”, zegt ze dan. “Ik even kijken of er morgen nog plek is voor een inleiding.” Yes dacht ik, niet nog een week afwachten. Maar helaas er was geen plek. “Dan kunnen we twee dingen doen. Of ik kijk of er maandag plek is.” Ik dacht maandag, ben je gek ofzo?! Dat duurt nog 4 dagen! “Of ik bel even of er nu plek is.” Zonder na te denken zeg ik: “Ja doe maar dat laatste.”

Vijf minuten later loop ik alleen door de gang naar de kamer, waar onze kleine man ter wereld gaat komen. Ik bel mijn man maar even. Die is helemaal in shock en snapt er niks van. Voor onze dochter is alles geregeld, dus hij hoeft alleen maar de tas te pakken en naar mij toe gebracht te worden, want ik ben met de auto weggegaan.

Mijn vliezen zijn al gebroken als mijn man arriveert. Ik lig aan het infuus en de eerste weeën beginnen rond 12.00 uur. Mijn vriendin is ondertussen ook al onderweg om ons bij te staan en om foto’s te maken. Ze is er om 13.00 uur. En wat ben ik daar blij mee.

Na een flinke weeënstorm (en zes keer naar het toilet te zijn gelopen) vraag ik om 15.00 uur om wat pijnstilling, maar wat blijkt, ik zit al op 10 centimeter! En een paar minuten later lag daar onze kleine man gezond en wel op mijn borst, 2,5 uur later reden wij alweer met hem naar huis.

Time flies, want onze kleine man is inmiddels alweer 2 jaar oud!”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal (in ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl.

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht