De bevallingssoap #50: ‘Persen, nu?! Maar ik voel helemaal geen weeën!’

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar bijzondere bevallingsverhaal. Lees je weer mee?

“Ik was inmiddels 35 weken en 6 dagen zwanger. De zwangerschap verliep tot op heden zonder problemen. De dag voor de bevalling had mijn zus nog gezegd dat ik wel plastic zeil op mijn bed moest leggen want de bevalling kon nu elk moment gebeuren. Lachend wuifde ik haar opmerking weg, want iedereen weet dat die kans minimaal is.

Lees ook

Niets was minder waar. Om 18:30 uur stond ik in de keuken eten klaar te maken toen mijn vliezen braken. Nadat ik de verloskundige heb gebeld, ga ik op haar advies op een net klaargemaakt bed liggen. Mijn man loopt heen en weer om de vluchtkoffer in te pakken en tussendoor aan mij te vragen wat er eigenlijk in moet. Ik Google al liggende op bed met gebroken vliezen en geef hem de nodige instructies. De verloskundige is inmiddels aangekomen en geeft aan dat ik 0 ontsluiting heb, 0 weeën en we naar het ziekenhuis gaan.

De nacht die volgt in het ziekenhuis ben ik zo vol adrenaline dat ik niet kan slapen. De weeën blijven uit en de ontsluiting checken ze zo min mogelijk in verband met infectiegevaar.De volgende dag voel ik af en toe wat krampjes maar het mag geen naam hebben. De artsen geven aan dat als de bevalling de eerste 24 uur niet op gang komt, het waarschijnlijk niet zal gebeuren. In dat geval word ik ingeleid met 37 weken.

Inmiddels zijn we 24 uur verder. Teleurgesteld stel ik mij in op een week ziekenhuis. Niet hoe ik mijn eerste week verlof in gedachten had. Mijn man gaat naar huis om bij te slapen. Voor ik ga slapen geef ik bij de zuster aan dat ik wel wat voel rommelen. Ze sluit de CTG aan maar na een half uur zijn er geen weeën op te zien dus besluit ik 21.30 uur maar te gaan slapen.

Om 23.50 uur word ik wakker van de krampen in mijn buik. Zou dit een wee zijn? Het eerste half uur probeer ik ze te timen, maar het doet zo’n pijn dat ik de zuster bel. Zij legt mij aan de CTG. De weeën volgen in een rap tempo, ongeveer 6 in 10 minuten. Ondertussen bel ik mijn man dat hij zo snel mogelijk naar het ziekenhuis moet komen. Om 01.00 uur arriveert mijn man en heb ik al 5 centimeter ontsluiting. Ik probeer om in bad te ontspannen, maar door de rugweeën kan ik geen goede houding vinden.

Ik vraag om een ruggenprik en om 02.45 uur krijg ik deze. Eindelijk kan ik ontspannen. De assistent-gynaecoloog geeft aan dat ik moet gaan slapen. Ze loopt weg, maar komt niet veel later terug om toch even te checken hoeveel ontsluiting ik heb. Verbaasd geeft ze aan dat ik volledige ontsluiting heb en moet persen. Door de ruggenprik voel ik geen weeën, daarom geven ze weeënopwekkers. Tijdens het persen zien ze het hoofdje met haartjes al tevoorschijn komen, maar ik heb geen idee wanneer ik moet persen. Zo gek!

Na anderhalf uur persen wordt hij geboren om 05:08 en zie ik het mooiste mannetje wat ik ooit heb gezien.”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal (in ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht