De bevallingssoap #55: ‘Bevallen is ZO onwerkelijk!’

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar bijzondere bevallingsverhaal. Lees je weer mee?

“Nietsvermoedend ga ik rond 4.00 uur nog voor een tweede keer naar het toilet. Die avond nog fijn kunnen sporten. Fijn voor mijn onderrug die inmiddels veel pijn deed. Hiervoor zou ik morgenmiddag naar de bekkenfysiotherapeute gaan. Ik moest het namelijk nog wel enkele weekjes volhouden. Dacht ik!

Lees ook

Niet veel later leek het echt alsof ik te laat was voor het toilet. Een klein beetje maar, maar niet veel later weer. Mijn eerste gedachte was meteen: “Mijn vliezen zijn nu toch niet gebroken?! Ik vandaag pas 37 weken zwanger. Dat kan helemaal nog niet!”

Toch maar vol verbazing en ongeloof naar de badkamer gegaan. Mijn vriend had inmiddels opgemerkt dat ik al even niet meer in bed lag en kwam kijken of alles goed ging. Dat deed het zeker. Het enige waar ik last van had was enorme verbazing, want echt rekening had ik hiermee nog niet gehouden.

Nog even zijn we naar bed gegaan, al kon ik natuurlijk niet meer slapen. Rond half 7 begonnen de weeën, heel licht. Voordat de verloskundige kwam, nog even ontbeten. Twee bruine boterhammen met vruchtenhagel, wat ik ook voor het hardlopen vaak eet, want ik moest er nog even tegen aan. Dat dacht ik, alweer. Iets na 9.00 uur was de verloskundige er. Twee tot drie centimeter ontsluiting was de boodschap, met daarbij dat als we dat wilden, dan konden we al naar het ziekenhuis om rustig te settelen.

Spannend … vandaag of morgen zou ons meisje dus geboren worden. De hevigheid van de weeën waren inmiddels al flink toegenomen. Na de laatste spulletjes te hebben gepakt zijn we naar het ziekenhuis gereden. Maar niet, voordat we nog een laatste foto tussen de roze kersenbloesem hadden gemaakt die die ochtend onze tuin helemaal roze had gekleurd, hoe leuk was dat!

Rond 10.00 uur in het ziekenhuis aangekomen. Echt bezig met de bevalling zelf was ik nog niet. Even focussen op de misselijkheid die opkwam (misschien was die banaan in de auto toch niet zo’n goed idee geweest) en de inmiddels toch heftiger wordende weeën. Niet veel later voelde ik al persdrang. Voor mij toen nog nieuw, maar wat mij betreft het beste te omschrijven alsof je moet ‘poepen’ ;-). Op dat moment waren de weeën echt serieus, maar gelukkig toch nog te doen. Steeds zakten ze even kort weg om op adem te kunnen komen.

Om 10.45 uur werd mijn ontsluiting opnieuw gemeten. Dat was het moment dat ik dacht: als dit nog een halve of hele dag moet, geef me dan maar op tijd een ruggenprik hoor! Maar dit hoefde niet meer, ik had al volledige ontsluiting en mocht gaan persen!! “Huh, wacht. Wat?! Nu al?!” Maar geen tijd om daarover na te denken, ik was al aan het persen.

Het was zo onwerkelijk allemaal! Ook dit gedeelte duurde niet lang en ging goed, binnen een half uur, om 11.16 uur werd onze dochter gezond en wel Robin geboren!”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal (in ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (1)