De bevallingssoap 59: ‘Ik had de kortste navelstreng die ze ooit hadden gezien!’

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar bijzondere bevallingsverhaal. Lees je weer mee?

“De bevalling was al een poos bezig toen we de verloskundige belden. De weeën werden heftiger, maar de ontsluiting bleef maar traag vorderen. Ik was al meer dan 10 uur bezig en zat nog maar op 5 centimeter. Uiteindelijk stelde de verloskundige voor om toch maar naar het ziekenhuis te gaan, maar dat wilde ik niet. We bleven dus thuis en eindelijk, bijna 20 uur na de start, mocht ik gaan persen.

Het was middag en bloedheet. Dat heb ik weer, midden in een hittegolf moeten bevallen. Het persen vorderde ook al niet snel genoeg en na een tijdje zei de verloskundige: “Als het nu niet sneller gaat, ga ik een knip zetten of je moet naar het ziekenhuis.” Ze had alles al klaarstaan voor de knip toen het ‘dreigement’ werkte: het persen ging ineens vlotter en het hoofdje was er toch nog snel. Het lijfje volgde direct en ik was dolblij, dat was klaar!

Ik kreeg mijn kind meteen op mijn borst gelegd en kreeg te horen: gefeliciteerd, het is een meisje! Ik was totaal overdonderd en lag maar wat te snuffelen, janken en bibberen. Ondertussen waren kraamhulp en verloskundige tussen mijn benen bezig. Er was wat druk gepraat en ineens pakte de kraamhulp mijn baby af: de navelstreng was afgescheurd en moest meteen afgebonden worden. Tussen mijn benen was het blijkbaar een bloedbad en ze kregen het restje van de navelstreng niet goed afgebonden.

De kraamhulp hield zich bezig met mijn meisje, die nogal blauw zag hoewel ze wel flink tekeerging. De longen waren in elk geval goed, hield ik mezelf voor. De verloskundige zei: “Als de placenta niet meteen loskomt, bel ik met spoed een ambulance.” Ook dat dreigement nam mijn lijf blijkbaar serieus, want de placenta kwam vlot los en het bloeden werd meteen minder. Ik was ruim een liter bloed kwijtgeraakt, maar het viel nog net binnen de limiet. Iets meer bloedverlies en ik had naar het ziekenhuis gemoeten.

De baby had een niet zo hoge apgar-score, dus zei de kraamhulp: “Ik bel even met de kinderarts in het ziekenhuis. Als die vindt dat we langs moeten komen, regelen we een ambulance. Ze trok zich even terug in de badkamer om te bellen. De kinderarts hoorde door de telefoon heen op de achtergrond een baby schreeuwen. Toen hij hoorde dat daar ook nog een deur tussen zat, was hij overtuigd: een baby die zo hard kan schreeuwen heeft goede longetjes. “Kijk maar of de apgar-score over 10 minuten beter is, dan kan ze thuisblijven.”

Zo ging de bevalling, die in totaal ruim 22 uur duurde, in een waas en met veel gedoe voorbij. In totaal hebben ze 4 keer voorgesteld om naar het ziekenhuis te gaan, maar we hebben het thuis gered. En de reden waarom de navelstreng scheurde? Hij was maar 18-20 cm lang: de kortste navelstreng die zowel de verloskundige als de kraamhulp ooit hadden gezien.”

Lees ook andere delen van De bevallingssoap

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal (in ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht