De bevallingssoap #68: de langverwachte badbevalling

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar bijzondere bevallingsverhaal. Lees je weer mee?

“Op naar het ziekenhuis om een inleiding te plannen. Mijn eerste zwangerschap duurde 42 weken en ik werd toen ingeleid. Het was mijn grote droom om thuis te bevallen in bad. Ik wilde mijn tweede bevalling nu wel thuis in bad doen. Maar inmiddels was ik alweer voorbij de 41 weken en helaas gaat het ziekenhuis zich er dan mee bemoeien. Ik heb het namelijk niet zo op het ziekenhuis door de ellendige vorige bevalling.

Lees ook

Met lood in mijn schoenen ga ik naar de afspraak. Ik heb veel last gehad van harde buiken, maar negeer het. Eenmaal bij de ctg lijken die harde buiken toch verdomd veel op weeën.”Helaas”, zegt de verloskundige in het ziekenhuis. Ze hebben genoeg gezien en ik moet op de gang wachten tot de gynaecoloog mij komt halen. Ondertussen sta ik ongemakkelijk in de wachtruimte die harde buiken weg te zuchten.

Man, wat duurt dat lang. Iedereen kijk me aan! Eenmaal binnen zag de gynaecoloog dat het toch meer is dan harde buiken en gaat meteen even checken hoe het ervoor staat. Ik wachtte zenuwachtig af en ik denk al bang dat ze gaan zeggen: “nee hoor, niks aan de hand,” maar toen kwam het verlossende antwoord. “Mevrouw, u heeft vier centimeter ontsluiting!” Spontaan begin ik te janken van blijdschap.

De rest heb ik niet meegekregen, aangezien ik zo snel mogelijk, oftewel NU naar huis wou. Tussen de weeën door ben ik euforisch en luister naar Muse in de auto. We rijden weg en steken een middelvinger op naar het ziekenhuis. Ha, dit keer krijg ik wel mijn mooie badbevalling!  En zo gebeurt het ook, ik kon de weeën supergoed opvangen in bad!

Wat is het fantastisch om dit thuis te kunnen doen, met mijn eigen vertrouwde verloskundige erbij. Natuurlijk is het zwaar, maar de ademhalingstechnieken van de hypnobirthing cursus komen dit keer goed van pas. Maar tijdens het persen roept de verloskundige ineens bloedserieus dat ik me NU moest omdraaien.

Zonder na te denken doe ik wat gevraagd wordt en ga ik op handen en knieën in bad zitten. De verloskundige ligt er half bij en het voelt alsof ik uit elkaar word gerukt. Ik zie de paniek in de ogen van mijn man en weet niet wat er aan de hand was. Een paar ellendige minuten later houdt de verloskundige ons kind vast, het was een meisje! Ze zat blijkbaar vast met haar schouder waardoor de verloskundige haar sleutelbeentje heeft moeten breken en er min of meer uit heeft getrokken.

Godzijdank heeft ze er verder niks aan over gehouden! Helaas moet ik alsnog met de ambulance naar het ziekenhuis om onder narcose gehecht te worden. Ik kan wel janken! Zo blij met deze mooie bevalling en dan alsnog naar het ziekenhuis.

Weer vind ik het afschuwelijk, zeker het gedeelte voor de OK! Gelukkig mocht ik de dag erna naar huis en ben ik nog altijd ontzettend blij met deze prachtige badbevalling! De rest denken we maar even weg … ;)”

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal naar redactie@wij.nl. We delen de verhalen anoniem.

Volg je WIJ al op Instagram?

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht