De bevallingssoap #8: het avontuur op de baarkruk

Iedere zaterdag deelt een moeder anoniem haar opvallende bevallingsverhaal. Van bevallen met geheugenverlies, je been breken tot rare ziekenhuisperikelen. Vandaag een nieuwe soap met deze keer een mega vlotte bevalling op een baarkruk. Voor de vader in kwestie werd dit alleen een veel grotere avontuur dan verwacht. “De verloskundige, mijn moeder en zusje maakten zich nog het meeste zorgen om hem.”

“Ik ben inmiddels twee keer bevallen. Mijn eerste bevalling ging super. Een hele mooi vlotte thuisbevalling van 5,5 uur. Ik was helemaal in mezelf gekeerd om de weeën op te vangen. Toen onze zoon geboren was zei mijn man: ‘Is dit het nou? Wat stellen al die andere vrouwen zich aan!’ Hmm … note to himself, bij de volgende bevalling zou hij iets meer pijn uiten. 😉

Lees ook

Leuk detail bij mijn eerste bevalling, we wisten het geslacht niet. We hadden een roze en een blauw mutsje klaar liggen.  De verloskundige vertelde dat we een meisje hadden en hup roze muts op, foto gemaakt. Je kent het wel. Toch wilde ik het eerst zelf zie. Uhm, toch duidelijk een jongen. Snel mutsjes gewisseld. Zijn eerste foto is dus met roze muts. Haha, leuk voor later, zullen we maar denken.

Afijn…

Na 2,5 jaar ziekenhuis in en ziekenhuis uit, waren we eindelijk zwanger van onze tweede. Weer had ik een vlotte thuisbevalling. Wel was het deze keer iets pijnlijker, omdat de kleine op mijn stuit drukte tijdens de bevalling. Ik wilde graag, net zoals de vorige bevalling, bevallen op de baarkruk.

Als je op de baarkruk zit is het handig als iemand achter je gaat zitten. Je kunt dan tegen die persoon aan hangen tussen de weeën door. Die taak was voor mijn man. Weeën zijn natuurlijk best pijnlijk en ik moest ergens houvast vinden om kracht te zetten. Daarvoor bleek de knie van mijn man uitermate geschikt te zijn. Althans vond ik. Echter, ik was even vergeten dat mijn man in dat been een zware ontsteking had opgelopen (tegen bloedvergiftiging aan).

Iedere keer als er een wee kwam, kneep ik met mijn volle kracht in de buurt van de ontsteking. Mijn man heeft een paar keer voorzichtig geprobeerd mij ergens anders vast te laten grijpen. Helaas voor hem, zonder resultaat. De verloskundige, evenals mijn zusje en moeder die ook aanwezig waren, vertelden later dat ze aan het gezicht van mijn man konden zien, wanneer ik een wee had en dat ze zich nog het meeste zorgen maakten om hem.

Toen onze tweede zoon eenmaal was geboren zei mijn man: ‘Oké, bevallen is echt gruwelijk pijnlijk.’ Hij vond dat hij zelf de meeste pijn heeft gehad. Toch was hij op dat moment slim genoeg om bedenken: Ja, ik kan nu moeilijk gaan klagen bij mijn vrouw dat ik pijn heb. Hij heeft dus wijselijk zijn mond gehouden. Haha, mijn held.

Nu ben ik zwanger van ons spontane derde cadeautje en kijk ik weer uit naar de volgende bevalling.”

Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal anoniem naar redactie@wij.nl.

Lees ook de andere delen van ‘De bevallingssoap

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht