De bevallingssoap #80: Tijdens de weeënstorm gaat het volledig mis!

Iedere zaterdag deelt een mama anoniem haar bijzondere bevallingsverhaal. Lees je weer mee?

“Op 18 juli word ik om 19.00 uur opgenomen, voor het plaatsen van een ballonnetje, om de bevalling in te leiden. Ik ben op dit moment 39 weken zwanger en zit ik al tien weken in de ziektewet. Al mijn energie is op en mijn lijf kan echt niet meer.

Lees ook

Op 19 juli om 08.30 uur heb ik drie centimeter ontsluiting en worden mijn vliezen gebroken. Infuus erin en gaan met die weeënopwekkers. Inmiddels is het 20 juli en zit ik op vier centimeter. Dit schiet niet op en alles doet zoveel zeer, dat ik om een ruggenprik vraag. De anesthesist heeft het erg druk op dat moment, dus krijg ik eerst anderhalf uur een morfinepompje en daarna alsnog een ruggenprik.

De nacht verloopt rustig. In de ochtend om 09.00 uur wordt er weer eens gevoeld, nog steeds vier centimeter. De gynaecoloog wil een keizersnee. Het duurt allemaal te lang en ik ben inmiddels oververmoeid. Maar ik wil koste wat kost zelf bevallen. Dus we gaan het nog even aankijken. En ja hoor, om half twaalf heb ik zes centimeter. En om 13.00 uur heb ik negen centimeter. Dit gaat lekker.

Ik zit ondertussen in een weeënstorm en krijg weinig meer mee. Om 14.30 uur mag ik gaan persen. Volgens de verloskundige doe ik het super! Om 15.15 uur is er helaas nog niet voldoende gebeurd en komt onze kleine man in de problemen. Ze gaan een knip zetten en met de vacuümpomp helpen. Ergens in die paar minuten gaat het volledig mis.

Zijn hartslag houdt ermee op en zijn linkerschouder zit muurvast achter mijn schaambot. Binnen een minuut staat de kamer vol met mensen. Vier man duwt op mijn buik en twee kinderartsen hebben hun armen naar binnen geduwd, onze kleine man is 180 graden gedraaid van binnen.

Na drie minuten trekken en duwen komt hij eindelijk naar buiten. Hij wordt meteen meegenomen naar een andere kamer. Daar beginnen ze met de reanimatie. Dit duurt elf minuten. Eindelijk komt er eigen hartactie. Met een apgarscore van drie keer nul, elf minuten reanimatie en drie minuten geen zuurstof, is onze Luca dan toch geboren en in leven.

We zijn direct overgebracht naar het Radboud UMC in Nijmegen waar we negen dagen moeten blijven. Inmiddels is hij drie maand oud en kerngezond! Ja ik heb een horrorbevalling gehad, maar alle clichés zijn waar. Het is het ZO onwijs waard!”

#Deeljeverhaal
Heb jij ook een bevallingssoap meegemaakt? Stuur je verhaal anoniem naar redactie@wij.nl.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht