De eerste babywasjes: ik vind het doodeng!

Maandenlang verheugde ik me op het moment dat ik de eerste babywasjes kon gaan draaien en die schone spulletjes een plekje kon gaan geven in de babykamer. Met 29 weken was het zover: de uitzet was zo goed als compleet en alle meubeltjes van de babykamer stonden in elkaar. Even goed poetsen en de eerste wasmachine kon gaan draaien! Toch stelde ik het eerste babywasje elke dag weer uit. Ik vond het hartstikke eng!

Al bijna 10 jaar was ik mijn eigen kleding, maar nu ben ik opeens bang dat ik iets fout doe. Van vriendinnen hoor ik al dat babykleding niet in de droger mag, op internet wordt geadviseerd speciaal wasmiddel te gebruiken en hydrofiele doeken mag je volgens de meeste bronnen niet strijken. De een zegt dit, de ander doet dat. Ik word er ontzettend onzeker van!

Lees ook

Voordat ik het eerste babywasje aanzet, wil ik de wasmachine reinigen. Dat moet toch regelmatig, dus waarom niet net even voordat ik het eerste extra kwetsbare wasje draai. Kleertjes vind ik toch wel erg spannend, dus ik besluit maar te beginnen met hydrofiele doeken. Voor de zekerheid heb ik een pak waspoeder voor de gevoelige huid gekocht, zonder parfum en kleurstoffen. Manlief en ik hadden vroeger beiden een vrij gevoelige huid, dus ik neem maar even het zekere voor het onzekere.

Terwijl ik voor de machine sta, draai ik wel drie rondjes met de schakelaar. Welk programma moet ik kiezen? We hebben deze wasmachine pas een half jaar en gebruiken stiekem eigenlijk alleen maar het programma voor donkere kleding. Ja, ook voor witte kleding. Werkt gewoon, hoor! Er zit een speciaal programma voor babykleding op, maar die wast op 95 graden. 95 graden, dat is toch veel te heet?! Op alle hydrofiele doeken staat dat ze op 60 graden gewassen mogen worden, maar ik vind geen enkel programma op mijn wasmachine dat op 60 graden wast. Uiteindelijk kies ik toch maar weer voor standje ‘donkere kleding’, op 40 graden dus. Het eerste wasje staat aan, spannend!

Anderhalf uur later is de machine klaar en zodra ik het muziekje hoor, sprint ik naar boven. Godzijdank, alles is nog wit en lijkt niet gekrompen! Geen idee ook hoe dat had kunnen gebeuren, want ik heb nota bene kouder gewassen dan zou mogen. Zorgvuldig hang ik alles op het wasrek en jaag onze katten de zolder af. Die banjeren immers maar al te graag over het wasrek heen, maar de eerste babywasjes houd ik toch liever vrij van kattenharen!

Trots stuur ik een foto van het resultaat in de appgroep van de aanstaande opa’s, oma’s, oom en tante. Ondertussen begin ik te twijfelen. Was 40 graden wel heet genoeg om goed schoon te maken? Mogen hydrofiele doeken misschien wel in de droger? Moet ik ze straks strijken? Google weet raad! Hoewel, daar vind ik natuurlijk weer allerlei verschillende antwoorden. De conclusie moet ik uiteindelijk zelf trekken. Strijken gaan we niet doen en de droger skippen we ook. Maar ik lees regelmatig dat je de doeken wel twee of drie keer moet wassen voordat ze echt goed absorberen, dus ik besluit ze nog een keer te wassen en dit keer wél op 60 graden.

Inmiddels heb ik namelijk ook de handleiding van onze wasmachine geraadpleegd en ontdekt hoe ik de instellingen van een programma kan aanpassen. De volgende dag gaan we dus voor ronde twee: diezelfde witte hydrofiele doeken op standje ‘babykleding’, maar dan wel op 60 graden in plaats van de voorgeprogrammeerde 95 graden. Het enige verschil dat ik verder zie is dat er een voorwas wordt gedaan en dat het toerental iets hoger ligt. Moet goedkomen, lijkt me zo. Op hoop van zegen zet ik de machine weer aan en probeer er tweeënhalf uur niet over te piekeren.

Het muziekje klinkt en dit keer heb ik geen tijd om direct naar boven te sprinten. Pas een tijdje later realiseer ik me dat ik de was nog uit de machine moet halen. Gelukkig! Alles is nog steeds wit en lijkt even groot als toen ik het erin stopte. Een stuk sneller dan de vorige keer hang ik alles op het rek en tevreden aanschouw ik het eindresultaat. Zo, het eerste babywasje zit er nu echt op! Nu maar hopen dat ik me de rest van mijn carrière als moeder niet zoveel zorgen maak over elk wisse’wasje’ 😉

Lees meer blogs van Giulia

Giulia

Giulia (26) is zwanger van haar eerste kind (uitgerekend juni 2019), getrouwd met Kevin en samen met hun twee katten Samba en Rumba wonen ze in het Limburgse Weert. In het dagelijks leven werkt Giulia als freelance tekstschrijver, blogger en yoga-instructrice. Ze schrijft over uiteenlopende onderwerpen, maar tegenwoordig is haar favoriete onderwerp toch wel het kleine meisje in haar buik!

Leave a comment (4)