De eerste keer: fietsen met een baby in Hollands snertweer

In Nederland ontkom je er niet aan. Er komt ooit een moment dat je je baby weg moet brengen, op de fiets, omdat dat nu eenmaal je vervoersmiddel is. Midden. In. De. Regen.

Vanochtend was dit voor mij het geval. Ons kinderdagverblijf is gelukkig 200 meter verderop, maar ik moest echt mijn zoon wegbrengen op de fiets. En het goot. En overal lag nog sneeuw. Zou ik het nu wel doen? Of zou ik toch mijn vent inschakelen om hem weg te brengen.

Lees ook

We kijken elkaar aan, de tas staat al klaar en de fiets ook. Ik zou toch op de fiets weg moeten, want het is ook zaak dat ik op mijn werk aankom. Tja, dat korte stukje. We doen het maar.

Zo gezegd zo gedaan, en we pakken meneer om in zijn skipak te hijsen. Dat is wel zogezegd, maar niet zo gedaan. Brullen en boos, maar uiteindelijk hebben wij een Michelin-mannetje in een dinosaurus pak. Met capuchon en sjaal, helemaal klaar om op de fiets te gaan.

Buiten slaat de ijskoude regen mij al om de oren, oooh wat voel ik me een slechte moeder, omdat ik tóch mijn kind in dat fietsstoeltje hijs. Hop tuigje vastmaken, wat natuurlijk niet lukt. En ploeterend door de sneeuw gaan we naar het stukje begaanbare weg.

Drie minuten later komen we al op het kinderdagverblijf, maar het waren wel drie héle lange minuten. Voor mij dan. Want mijn gekke zoon die nog nooit van een fietsritje had genoten zit nu volop te brabbelen. Voornamelijk roept hij: “Bah”, iets wat ik van harte met hem eens ben. Eenmaal binnen trek ik zijn pak uit, doe snel een hydrofiel over zijn gezichtje en meteen gaat hij weer vrolijk spelen.

Trots op deze eerste beproeving, vertrek ik naar mijn werk. Ha, we zijn tenslotte niet van suiker!

Heb jij een hilarische, extreme of intense eerste-keer-ervaring beleefd tijdens bijvoorbeeld je zwangerschap, met je baby, peuter of kind?  Stuur je verhaal (300 tot 500 woorden) naar redactie@wijalamama.nl en deel je verhaal met andere mama’s. We zijn razend benieuwd!

Lees ook de andere delen van ‘De eerste keer’

Marit Prins

Marit (31) is sinds 1 april 2017 mama van Ezra. Ze schrijft over haar belevenissen tijdens en na de zwangerschap, hoe je leven nooit meer hetzelfde zal zijn en hoe je daarmee om moet gaan. Ook als het allemaal een beetje anders loopt dan je jezelf hebt voorgesteld...

Leave a comment (1)