De eerste keer: logeren bij oma (schuldgevoel bij mama)

Elke dinsdagochtend delen we met jullie een eerste mama-ervaring in onze nieuwe rubriek ‘De eerste keer’. Vandaag het verhaal van Monica die een boekje opendoet over de eerste keer dat haar baby bij opa en oma ging logeren.

Monica Het is een zonnige vrijdagmiddag en we lopen allemaal vrolijk het stadhuis uit. Daar zijn mijn schoonouders met ons kleine meisje ook. Ze dragen haar aan ons over zodat we nog even kunnen poseren op het bordes van het stadhuis. Mijn broer is zojuist in het huwelijksbootje gestapt en mijn schoonouders passen daarom de hele dag op.

Lees ook

Na het fotomoment komt mijn schoonvader naar mij toe en stelt voor dat ons meisje bij hen blijft logeren, zodat wij lekker kunnen uitslapen na deze feestelijke dag. Oh, slik. Logeren?!
‘‘Denk er maar over na’’, zegt mijn schoonvader. Gelukkig kennen ze me inmiddels een beetje en weten ze dat ze dit eerst even bij mij in de week moeten zetten.

Alle raderen gaan draaien en mijn verstand en emotie lopen door elkaar. Ik begin bij manlief. Hij is al lang overtuigd. Balen. Geen medestander. Ik probeer het nog: ‘’Ja maar, ze is toch onze baby. Wij moeten toch voor haar zorgen? Ze is nog maar zo klein? Kan dat wel? En we hebben niet genoeg voedingen ontdooid?” Mijn kersverse moederhormonen zijn duidelijk aan het woord, maar manlief wuift alles weg en ziet vooral een groot voordeel: Uitslapen. Met hoofdletter.

Oké, dus hij gaat niet mee in mijn hysterische hormonen. Het volgende slachtoffer is mijn moeder. “Mam, ons meisje mag ook logeren bij haar andere opa en oma, wat vind jij? Moeten we dat doen?” Ik ben ervan overtuigd dat mijn moeder mij volledig snapt (moeders snappen hun kinderen altijd, toch?). Ze gaat mij zielig vinden en dus zal zij mij adviseren het niet te doen. Dat valt vies tegen. “Oh, gewoon doen. Meid, wen er maar aan, want zo voelt het ook als je kinderen op vakantie gaan zonder jou.” Dus besluit ik ter plekke (hysterische hormonen weer) om nooit meer op vakantie te gaan.

Oké, blijkbaar zit iedereen tot nu toe in ‘team logeren’. Wanneer ik mijn vader in het vizier krijg, stel ik hem gekweld dezelfde vraag. Paps zou het vast wel met mij eens zijn. Maar nee, ook hij ziet alleen maar voordelen. Eindeloos feesten, dansen zonder zorgen, aan een stuk door slapen, uitslapen en rustig ontbijten in de ochtend. Bovendien zal ons meisje volledig verzorgd en blij weer bij ons afgeleverd worden. En tussen haakjes, ook wel prettig voor mijn schoonouders dat ze gewoon op een normaal tijdstip naar bed kunnen, in plaats van te moeten wachten tot wij een keer uit gefeest zijn.

‘Shit’, als de drie mensen die mij het best kennen in ‘team logeren’ zitten, dan sta ik mooi in mijn eentje. Maar ja, als ik er goed over nadenk, besef ik wel dat ze allemaal gelijk hebben. Ik geef mijn stomme hormonen de schuld en krijg er gratis een mama-schuldgevoel bij wanneer ik toegeef dat logeren toch wel een goed plan is.

Manlief belt zijn ouders, schoonpapa komt de afgekolfde melk ophalen en wij dansen de sterren van de hemel. Vele drankjes en dansjes later ploffen we in bed om de volgende ochtend met een uitgeslapen baby te kroelen. Opa en oma waren dolblij, want ook voor hen was het een logeerfeestje geweest. En de volgende logeerpartij? Die is een week later bij mijn ouders, kunnen wij weer nooit-meer-naar-huis op een ander feestje!

Heb jij ook een hilarische, extreme of intense eerste-keer-ervaring meegemaakt tijdens bijvoorbeeld je zwangerschap, met je baby, peuter of kind?  Stuur je verhaal (300 tot 500 woorden) naar redactie@wijalamama.nl en deel je verhaal met andere mama’s. We zijn razend benieuwd!

Lees ook: ‘De eerste keer: ondergekotst worden door je baby

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht