De eerste keer: op stap met pasgeboren babykind

Ons eerste kind was nog maar 9 dagen oud toen we voor het eerst met haar op stap gingen. We hadden een plan uitgedacht: ik zou van tevoren mijzelf en de kleine voeden en het avondeten voor mijn man hapklaar in een bakje meenemen. Zo zou hij vanuit zijn werk voor de deur kunnen stoppen. Daar zou ik klaarstaan met het autostoeltje, de luiertas en natuurlijk de baby, zodat we gelijk konden instappen en wegwezen. Dat ging allemaal best goed! Behalve dan het ‘instappen en wegwezen’…

Ietwat geïrriteerd hebben we nog tien minuten in de kou doorgebracht. Want hoe moest dat autostoeltje ook alweer los van het onderstel? We hadden hem tweedehands gekocht en hadden geen flauw idee meer. Halverwege ons gepruts deed mijn man vast de kofferbak open. Zo leek het misschien nog alsof we wat waren opgeschoten.

Lees ook

Na tien minuten was het ineens gelukt! Mijn man had het autostoeltje los gekregen en we zette hem veilig achterin in de gordel.

Tijdens het uitstapje vertelden we over ons geklungel. Dat we ons wel typische jonge ouders voelden, maar dat we gelukkig nu wel wisten hoe het systeem werkte. Althans, dat dachten we. De terugweg moest nog komen.

Twintig minuten hebben we in de parkeergarage gestaan. Op alle mogelijke manieren hebben we getrokken aan dat verdomde autostoeltje. Ons kleintje lag flink te schudden in het zitje, maar gelukkig sliep ze door ons gescheld heen. We begrepen er niks van! Daarnet lukte het nog. Wat we nu ook probeerden, het ding liet niet los van het onderstel op de manier, waarop dat voorheen wel was gelukt.

Ik had mijn man nog nooit zo boos gezien. Ik hield me zo rustig als ik kon, maar toen mijn man begon te roepen dat hij het stoeltje van het dak van de parkeergarage wilde gooien, stelde ik hem de vraag of de wagen niet in zijn geheel in de kofferbak paste. De enige oplossing leek me om onze baby dan op schoot te nemen en achterin te gaan ziften. “HEEL graag!” Reageerde mijn man.

Scheldend op de stoplichten heeft hij ons naar huis gereden. Daar heeft hij zich even terug getrokken om even uit te razen in een videogame. Dat leek me een goed moment om op mijn gemak even de handleiding van het verdomde stoeltje te googelen.

Met een grote glimlach op mijn gezicht kon ik mijn man toen demonstreren hoe gemakkelijk de het stoeltje los kon. Heel soepel, door twee knopjes in te drukken. Twee knopjes die al die tijd onder de bekleding verstopt hadden gezeten … Arghh!

Heb jij een hilarische, extreme of intense eerste-keer-ervaring beleefd tijdens bijvoorbeeld je zwangerschap, met je baby, peuter of kind?  Stuur je verhaal (300 tot 500 woorden) naar redactie@wijalamama.nl en deel je verhaal (anoniem) met andere mama’s. We zijn razend benieuwd!

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht