De peuter, de stift en de witte vloer #Gastblog

Je hoort veel van die verhalen dat kinderen de muren bekladden met stift of potlood. Of met crème alles onder smeren. Altijd had ik de gedachte bij het horen of lezen van zo’n verhaal: dat doet mijn kind niet. Mijn kind is niet zo ondeugend of zou het niet in zijn hoofd halen überhaupt. Nou de oudste twee kinderen hebben dat inderdaad nooit gedaan, maar toen kwam nummer drie.

Kort geleden diende zo’n soortgelijke situatie zich aan. Mijn zoontje (net twee jaar) was heerlijk aan het spelen aan de salontafel. Hij heeft van die leuke zoefzoef dieren en hij vindt het geweldig om ze allemaal tegelijk aan te zetten en die liedjes leuk door elkaar heen tetteren. Als hij mij dan even niet nodig heeft om mee te spelen, kan ik even zelf wat rommelen.

Ik besloot even de eettafel leeg te ruimen. Daar lag wat rommel op van de oudste twee. Zij verzamelen tekeningen en één keer in de zoveel tijd gooi ik stiekem wat weg. En er stond nog speelgoed beneden van de verjaardag van dochterlief. Aangezien onze peuter dat ook zeer interessant vindt en ik dat niet geschikt vind voor hem, dacht ik het even boven op de kamer van dochter neer te zetten. De kleine man had niet in de gaten (dacht ik) dat ik even wegliep naar boven.

Ik was echt nog geen minuut weg, kwam toen weer beneden. Staat meneer met een stift in zijn handen en wijst naar de vloer. De hele vloer onder gestift plus nog het stoeltje van zijn zus. “Bah vies”, zegt hij met een onschuldige gezichtje. “Eh, ja jongen dat is zeker bah vies, wat heb je nou gedaan? Dat mag toch niet?”, speel ik hem toe.

Nadine schoot snel deze foto van haar ondeugende peuter!

Op dat moment kon ik wel janken, nu inmiddels kan ik er alleen nog maar om lachen. In gedachten speel ik dat moment nog steeds af in mijn hoofd, dat koppie van hem en perplex als ik was. Het was niet zo’n stift die je makkelijk weg krijgt. Ik heb flink staan boenen op de vloer en daar ging beter weg dan ik had verwacht. Het stoeltje daarentegen … daar zit het nog steeds op. En ik heb grof geweld gebruikt hoor!

Haarlak,
nagellakremover, terpentine, wasbenzine … Ja geloof me, dit verzin ik niet. Al die dingen die je op internet krijgt als je googled op stift verwijderen. Deze middeltjes werken dus NIET. Niet bij mij in ieder geval. Ik denk dat de stift wel slijt … door de jaren heen (hoop ik).

Ik heb met het idee gelopen om nieuwe stoeltjes te kopen of om hem over te verven. Maar nu vind ik het eigenlijk wel goed zo. Het herinnert mij aan deze situatie en dat ik beter maar niet even snel heen en weer naar boven moet om iets te pakken of neer te zetten, of in ieder geval … niet als er stiften binnen handbereik zijn. Overigens heb ik die bewuste stift heel heel ver weggestopt, zodat meneertje er niet meer bij kan!

Heb jij ook wel eens zoiets meegemaakt? 😉

Deze gastblog is geschreven door Nadine, mama van drie kids.

Schrijf mee!
Wil jij ook een verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op WIJ à la Mama.

Meer gastblogs lezen?

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht