De struggle van tweetalig opvoeden

‘Saaaayyyy blue! BLUEEE’. hoor ik vanuit de badkamer. Wat is ze knap die dochter van me! Wat zijn ze schattig samen! Zou ik moeten glimlachen daar comfy, onderuitgezakt op de bank, genietend van het gespetter en gezellige geluiden die me tegemoet komen. In plaats daarvan schrik ik van de reflectie van m’n gezicht in het scherm van m’n telefoon. M’n wenkbrauwen zijn zo hoog opgetrokken dat ik er hoofdpijn van krijg. 

In plaats van trots te zijn op de woordenschat van  dochterlief voel ik jaloezie. Mij zegt ze nooit na! En als ze dat doet – zegt ze in plaats van neus ‘nose’ en is nee een ‘NOOOOO’. Team Malta heeft een voorsprong hoor ik mezelf denken. ‘Maar, we zitten in hetzelfde team lieverd’ – zegt mijn betere helft, nippend van een bloody mary, tijdens onze datenight. ‘We zitten in team Lola!’ Ik voel z’n sterke arm om me heen geslagen en kan niet meer ontsnappen. Ze is half Maltees, half Nederlands – onze ster! Ja ja ja …

Lees ook

‘Don’t forget honey, teamwork makes the dream work!’ ‘Doe jij onze droom morgen in bad?’ Ik kijk in z’n diepe bruine ogen en giechel ‘oké oké’.  De volgende dag was het tijd om dochterlief in bad te doen. Vol goede moed laat ik het bad vollopen en worden de badeendjes en andere attributen druk verzameld. ‘EEEEEN eendje’ tel ik, ‘TWEEEEEE eendjes’, en ‘DRIE!’ Voor ik het door heb is ze al verdwenen om het volgende speeltje te halen. ‘BALLLLLLLLL’ roept ze al naar binnen rennend. ‘BALLLL!!!!’ ‘Jaaaaaa, dat is een bal!’ ‘BOLLLLLL!’. Oke, ball, bal – het kan Engels of Nederlands zijn. Ach, 1 ding is zeker – we begrijpen het allemaal. Ik kleed dochterlief uit en steek haar teentjes in het water. ‘SIT’ zegt ze. Ja, ZIT! Weer een gevalletje kan Engels, kan Nederlands zijn.

Op de achtergrond kwebbelt ze door en de woordjes vliegen me om de oren. Van boek (of book?) tot beer (of bear?), tot vis (of fish?) naar ‘POEEEEESSSSSSSS’. ‘Waar schat? Ik zie geen poes? Ook geen kat, of cat’. ‘POEEESSSSSSS’ wijst ze ongeduldig naar de knop die het bad bubbels geeft. Ah, PUSH! Heel goed! Drukken lieverd, drukken. Ik druk en de bubbels komen op. ‘BUBBELSSSSSSSS’ spettert ze me nat (of bubbles?).

Het maakt allemaal niet meer uit. Ik bubbel vrolijk met haar mee en maak haar tandenborstel ondertussen klaar voor gebruik. ‘Tandjes poetsen lieffie’, ‘tandjes poetsen!!’ ‘Jaaaaaaaa!’ Hoor ik mezelf veel te enthousiast roepen – maar jankend van binnen dat ik echt meer Nederlands moet praten. Ze glibbert me tegemoet met haar lange natte haren en aan elkaar geplakte lange wimpertjes. Stralend klimt ze op en kijkt me met haar lachende oogjes diep aan. ‘DAAAAAAAAAANK!’

Dank? Thank you? Thanks? Nee, dank is geen Engels woord! Het is honderd procent van Hollanda! ‘JAAAAA LIEFFIE DAAAANK GOEDZO DAAAAANK!’ Net voor het speelkwartiertje over is krijg ik een DANK! Jij bedankt! Weer 1000 kusjes later en een slaap kindje slaap liedje zat ik met een glimlach van oor tot oor op de bank. DANK.

Lees ook: ‘Mijn dreumes wil niet praten

Bibiche

Bibiche (29) is een Nederlandse, met Franse naam, wonend in Malta en trotse moeder van Lola Olivia, haar half Maltese / half Nederlandse dochtertje. Het eilandleven is het goede leven maar de temperaturen en temperamenten … daar valt genoeg over te vertellen! Op haar blog deelt ze behalve de zon en de zee, ook haar passie voor styling en fashion dus wacht niet langer en neem een kijkje in haar kleurrijke kast en leven op www.b-biche.com!

Leave a comment (3)