De telefoonverslaving van mijn peuter erg? Op deze manier juist niet!

Ik geef het toe, ik ben een beetje verslaafd aan mijn telefoon. Even een fotootje van m’n lieve slapende baby maken, delen via Instagram en ‘m dan ook nog maar even in de familie-app gooien. Tussendoor nog even Facebook checken en een paar artikelen lezen. De hele dag heb ik mijn telefoon binnen handbereik. En hoewel ik het probeer te minderen waar m’n kinderen bij zijn, heeft vooral m’n lieve peuterdochter ontzettend goed door hoe leuk zo’n telefoon wel niet is …

En ook zij mag dus wel eens met mijn telefoon spelen. Even een filmpje kijken, foto’s maken van haar babybroertje of papa bellen, ze vindt het allemaal even leuk. Nu ze op de peuterspeelzaal ook nog eens met digitale prentenboeken werken, is ze helemaal niet meer weg te slaan van mijn telefoon. ‘Mama Arya boekje kijken!’ roept ze en het liefst probeert ze m’n telefoon dan uit mijn broekzak te halen. En hoewel ik het echt niet erg vind als ze af en toe filmpjes kijkt, vind ik het juist ook super belangrijk dat ze zelf leert spelen en haar fantasie leert te gebruiken.

Lees ook

Want fantasie, dat heeft ze genoeg. Laatst hoorde ik haar een uur nadat ik haar naar bed had gebracht opeens boven praten. Zachtjes sloop ik de trap op om mijn dochter midden op ons bed te zien zitten. En wat heeft mevrouw in haar handen? De huistelefoon! Verwoed zat ze op alle knopjes te drukken. ‘Arya boekje kijken! Heel mooi!’, vertelde ze me trots zodra ze me zag. Vervolgens kreeg ik een appje van oma met de vraag of alles wel goed ging, omdat ze net toch echt Arya aan de telefoon hoorde, maar er ook weer snel opgehangen werd. ‘Arya oma belt!’, bevestigde mijn kleine peuterdraak het verhaal. En uit nog wat berichtjes van oma bleek dat het niet de eerste keer was dat de kleine stiekemerd dit voor elkaar had gekregen.

Het was dus tijd dat Arya een eigen telefoon kreeg, zodat ze haar fantasie de vrije loop kon laten zonder dat ze daar andere mensen mee lastig viel. De Puppy Peutertelefoon van Fisher-Price bleek de perfecte oplossing. Niet alleen lijkt deze telefoon precies op die van mama, Arya kan er ook nog eens ontzettend veel leuke dingen mee. Zodra ze de telefoon uit de verpakking haalde, wist ze precies waar de aan-knop zat (aan de zijkant, net als bij de telefoon van mama). Daarna is ze een hele tijd zoet geweest met alle knopjes uitproberen. Steeds hoorde ik weer andere zinnetjes, liedjes en geluidjes voorbij komen.

Nu lijkt mijn dochter precies op mama, met haar telefoon heel vaak binnen handbereik. ‘Poppie lachen!’, roept ze regelmatig als ze een ‘foto’ maakt van haar pop. Of ze komt de telefoon brengen, omdat ik even met Puppy moet bellen. Ook oma krijgt nog regelmatig telefoontjes, maar dan zonder dat oma daar daadwerkelijk iets van merkt. Spelenderwijs leert ze ook nog eens iets over gevoelens, cijfers en de dagen van de week. Ze voert hele fantasiegesprekken en spreekt heel vaak haar eigen voicemail in (om die dan 20 keer achter elkaar af te spelen). Ik kijk met een glimlach toe. Op deze manier is een telefoonverslaving zo erg nog niet! 😉

Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met Mattel. Lees hier waarom wij met merken samenwerken.

Lees ook: ‘Een ode aan mijn eigenwijze peuter’

Lidewij Timmermans

Lidewij (26) is getrouwd met Raymond en thuisblijfmama van hun peuterdochter Arya en babyzoontje Ayden. Samen hebben ze ook nog drie harige kattenkindjes.

Leave a comment (1)