Deze vragen durfde ik niet te stellen in mijn kraamtijd

Toen ik net bevallen was vond ik het moederschap heel heftig. Ik was erg in de war, tegen het depressieve aan en ik had zóveel vragen over wat wel/niet normaal was. Ik durfde ze alleen niet te stellen uit angst voor wat men dan van mij zou denken …

Ik had geen postnatale depressie, maar ik vond de transitie naar het moederschap wel iets heel heftigs, wat natuurlijk verergerd werd door de hormonen. Allerlei gedachten spookten door mijn hoofd, maar ik kreeg ze niet echt op een rijtje. Als ik ze had gesteld en besproken, dan had ik het mezelf waarschijnlijk een stuk (sneller) gemakkelijker gemaakt …

Lees ook

#1. Is het normaal dat ik niet meteen van mijn kind houd?
Ja, dit heeft echt een tijdje door mijn hoofd gespookt. Waarom was ik niet meteen over the moon verliefd? Dat hoort toch? Dat dit gevoel gewoon nog moest groeien, dat wist ik niet. Dat is dus heel normaal: je moet je kleintje leren kennen en jullie band zal groeien en sterker worden. En daarmee ook je gevoel!

#2. Krijgt mijn kind hechtingsproblemen als ik hem niet de hele tijd vast heb?
Ik dacht/vond dat ik/wij zoveel mogelijk met hem moesten knuffelen, want dat was gezond. Daar sta ik nog steeds achter, maar je mag hem ook echt wel even aan iemand anders geven zodat jij kan douchen/eten/slapen etc. Voor jezelf zorgen is ook belangrijk!

#3. Doe ik het wel goed?
Onzekerheid speelt bij veel jonge moeders een grote rol. Alles is nieuw dus het is logisch dat je twijfelt over hoe je het doet, maar ik garandeer vraag dit aan wie dan ook in je omgeving en ze zullen je oprecht honderd veren in je reet steken. Volg je gevoel, dan doe je het goed.

#4. Mag ik stoppen met borstvoeding geven?
Niet voor iedereen is borstvoeding weggelegd. Lukt het wel, zonder gedoe en vind je het fijn om te doen? Good for you! Maar bij mij ging het gepaard met hele depressieve gevoelens (ook wel D-TSR genoemd) en ik voelde mij er erg eenzaam door. Dus praat erover, dan is de oplossing soms gewoon stoppen als dat jou gelukkiger maakt. Want een gelukkig mama is een gelukkige baby.

#5. Is het normaal dat ik “rouw” om mijn leven voor mijn kind?
Ja dat kun je dus zo voelen. Ik wel in elk geval. Een kind in je leven doet je beseffen dat het nooit meer zal zijn zoals het was. En dat kan in het begin even als heftig aanvoelen, maar weet dat het dus echt nóg beter wordt dan hoe het was. Het blijft natuurlijk wel zwaar en vermoeiend, maar ook echt heel erg leuk.

#6. Was ik hier wel al aan toe?
Niemand is er ooit echt aan toe, als je daar op gaat zitten wachten kun je wachten tot je een ons weegt. Je kunt ook niet weten van te voren of je er aan toe bent of niet, omdat je niet weet wat je te wachten staat. The only thing you can do is sit back and enjoy the ride!

#7. Waarom wilde ik dit?
Dit heb ik me dikwijls afgevraagd de eerste paar weken, en nog steeds wel af en toe als ik weer eens een nacht maar drie uurtjes slaap pak. Maar als jullie band is gegroeid heb je maar één glimlach of ‘mama!’ nodig om deze vraag volledig te doen vergeten. Maar het is compleet normaal om je dit af te vragen en een gevoel wat echt weg gaat!

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (2)