Dit doet bijna ieder kind minstens een keer

Er zijn zo van die dingen die bijna elk kind minimaal één keer doet. Dingen waarvan je hoopte dat jouw kind wijzer was, waarvan je wenste dat het je bespaard bleef. Maar helaas, hier ontkomt (bijna) geen enkele ouder aan.

Stylen
Van zichzelf of van een broertje, zusje, vriendje of vriendinnetje, die haren worden een keer geknipt. En het resultaat is om te jánken. Bye bye langgespaarde Elsa-bos, hello pasgemaaide grasmat.

Lees ook

Proeven
Een mier, slak, konijnenkeutel, spin, .. je moet alles een keer geprobeerd hebben (zei geen enkele ouder ooit). De keuze is reuze, slijmerig, droog, kleurrijk; er zit vast iets van zijn of haar gading bij.

Ontspannen
Maar dan echt, in bad. Volledig zen laat hij zijn darminhoud in dat schone, lichtgolvende water glijden. Met een beetje pech terwijl jij ook in het bruin-walmende water zit. En het interesseert hem nul-komma-nul.

Decoreren
Want een kerstboom zonder versiering is niet meer dan een boom, een fotomuur zonder foto’s niet meer dan een muur, en een kind zonder versiering niet meer dan een, euh, hobbit. En dus kun je het hem niet kwalijk nemen dat hij je make-up doos plundert, een hapje van je (belachelijk dure) lippenstift neemt en zichzelf – en zijn beer – he-le-maal onder smeert met een volledig flesje foundation.

Opvullen
En dan niet een kussentje of een schroefgat, maar een oor of neusgat. Met een kraal, een knikker of een oorbel wordt dat gat opgevuld. En hij duwt net zo lang door tot het object ergens tussen zijn linker- en zijn rechterhersenhelft zweeft en jij naar de huisartsenpost kunt om te vertellen dat je weer even te druk was met je telefoon.

Plamuren
Maar omdat hij natuurlijk geen Alabastine heeft, moet hij het doen met Sudocreme. De tv, de muur, zijn haar. Het kan niet gek genoeg. Hele klodders prijken op je reusachtige gloednieuwe led-scherm en zijn haren zien eruit als het achterwerk van een ontplofte kip. En die zooi is zo hardnekkig als de pest.

Snotteren
Oké, eigenlijk hoort dit een beetje bij proeven, maar ik vind dat het toch een eigen plaats verdient. Zakdoekjes zijn voor mietjes (en voor zeurende moeders), dus als je twee bent en er prijkt een gifgroen monster in je linker neusgat, dan steek je je vinger erachter en hengelt hem eruit. Om hem vervolgens in je mond te deponeren. Gewoon. Omdat je twee bent.

Dus sta je weer eens vol afgrijzen te kijken naar de uitvoering van een nieuw idee van je kleine aapje, bedenk dan dat je niet de enige bent. Echt niet.

Deze blog is eerder verschenen op WIJ à la Mama.

Rianne Zeyrek

Mama van Amber (13), Dilay (8), Ferhat (4), Miran (2), Baran (1) en getrouwd met Serkan. Samen met haar man runt ze een pizzeria. Ze is net iets chaotischer, trager, slordiger dan de gemiddelde mama en er valt dan ook altijd iets te beleven in haar drukke, maar gezellige gezin.

Leave a comment (2)