Doe mij maar een dreumes!

Dat dreumesen lastig kunnen zijn hoef ik je niet te vertellen, dat het waarschijnlijk nog erger gaat worden richting de twee/drie/vier jaar ook niet. Maar dreumesen zijn ook écht genieten!

Nu mijn dreumes de 15 maanden aantikt en écht geen baby meer is denken mijn vriend en ik nog vaak met weemoed terug aan die kleine babytijd. Wat de voordelen en nadelen waren, hoe we het hebben ervaren. Daardoor besef ik me steeds meer dat hoe ouder de kleine man wordt, ik eigenlijk die pasgeboren periode niet helemaal fantastisch vond, maar deze dreumes die rondrent in mijn leven: écht fantastisch!

Lees ook

Natuurlijk zijn er lastige momenten, meneer wil heel veel (en toch ook weer niet) en kan nog niet veel (en toch ook weer wel). Zo is verschonen soms nog steeds een drama, gaat zijn boterham regelrecht naar de grond als hij niet wil eten en begrijpt hij werkelijk geen snars van het woord NEE (tenminste hij doet alsof hij het niet begrijpt). Wil hij het liefst óveral opklimmen, moet elke (kast)deur tot in den treuren open en dicht worden gedaan en heeft hij een bizarre speurneus voor alles wat breekbaar is.

Nee het is geen tijd om lekker achterover te leunen en giechelend toe te kijken hoe schattig je dreumesje is. No way josé. Wat is het dan wel? Ik vind het de tot nu toe meest magische tijd samen met hem. Zijn grote bruine ogen werken ontwapenend, bij alles wat hij doet smelt ik tot een plasje op de grond. Het is een stuk ondeugd (heeft hij van z’n vader), maar wel één die tegelijkertijd je hart verovert. Los van de blikken die ze kunnen geven op deze leeftijd ben ik ook opeens terecht gekomen in de wereld van peutertaal. Hij brabbelt gerust 24/7 (echt geen grap), hele verhalen vaak eindigend met een vraag. Hij heeft volledig zijn eigen taal ontwikkeld, niet zo één van doedoe en baba, maar volledige zinnen met een scala aan woorden. Wat hij zegt? Al sla je me dood. Maar het klinkt wel héél schattig.

Hij slaapt (nog even) twee keer per dag, dus we krijgen ook gerust genoeg tijd om wel even achterover te leunen. Na 1,5 uur rust begint de lol weer: boterhammen van de grond rapen, kastdeuren dicht doen, afstandsbedieningen verstoppen, glazen uit zijn handen trekken en antwoord geven op zijn onbegrijpelijke vragen. I love it!

Wat vind jij het leukste aan de dreumestijd?

 

Magali Schouten

Online editor bij WIJ à la Mama, megatrotse mama van Lukas (18 mnd) samen met papa Tim. Foodlover, kattenvrouwtje en creatieveling wonend in Amsterdam.

Leave a comment (2)