Mijn peuterpuber #Gastblog

Ik heb een dochter van bijna drie, een super gezellige, lieve, kletsgrage en ondeugende dochter. Ze is op en top meisje en … een échte peuterpuber.

Door mijn werk in de kinderopvang dacht ik redelijk wat af te weten van deze beruchte peuterpuberteit. Maar wanneer het om je eigen kind gaat, is het toch allemaal net even wat anders dan wanneer je aan het werk bent.

Lees ook

Natuurlijk komen de driftbuien en huilsessies om alles (en niks) regelmatig voorbij. Nu ze verbaal steeds sterker wordt, merk ik dat ‘lullen als brugman’ bij haar van toepassing is. Vooral wanneer ze iets voor elkaar probeert te krijgen. Prima, ik lul wel even mee!

Wanneer ik op mijn vrije dag de stad in wil, omdat ik wat boodschapjes moet doen bij de drogist, krijg ik meteen de vraag of Nova op haar loopfiets mee mag. Het oefenen met de loopfiets heeft zijn vruchten afgeworpen en Nova kan dus redelijk behendig overal heen racen. Dus ik besluit dat een ritje naar de binnenstad haar vast ook wel gaat lukken. Ze is ontzettend blij, wanneer ik haar vertel dat de fiets mee mag.

Maar die blijdschap is vrij snel verdwenen, wanneer ik haar mededeel dat de loopfiets wel buiten moet blijven als we bij de drogist zijn. Buiten, met het roze slot. Dat had ze niet verwacht dus ze stelt voor dat ze netjes ‘bij mama’ blijft mét de loopfiets ín de winkel. Haha ja goed geprobeerd, maar nee sorry mevrouwtje denk ik bij mezelf. “Mama neemt haar fiets toch ook niet mee naar binnen in de winkel?”, zeg ik. Dat was het juiste argument. 1-0 voor mama! Nova besluit dat de loopfiets thuis blijft. De gedachte dat haar fiets buiten moet blijven bij de winkel ziet ze blijkbaar echt niet zitten.

Na een wandeling naar de stad zijn we uiteindelijk aangekomen bij de drogist. Daar lopen we ons gebruikelijke rondje, kijkt Nova verlekkerd naar de snoepjes in de bakken en probeert uiteraard of ze stiekem een snoepje mag pakken … Stel je voor dat mama het opeens wel goed vindt, you never know! 😉

Op weg naar de kassa gebeurt het dan, er komt een kind naar binnen met haar mama. Dat kind, zit op een fiets. Een gewone fiets, in de drogist. Ik zie dat Nova met grote ogen het meisje nakijkt, terwijl ze langs fietst en vervolgens weer naar mij kijkt.

“Mama, dat meisje is wel op de fiets in de winkel hè?”, zegt ze, terwijl het meisje langs ons heen fietst, gevolgd door haar moeder.

Ik kijk of de moeder Nova heeft gehoord (wat niet het geval lijkt te zijn) en duw Nova zachtjes iets verder bij het meisje vandaan.

Vervolgens zie ik dat ze me nog steeds aankijkt en op een reactie van mij wacht. ‘Tja Noof, sommige kindjes luisteren echt niet goed naar hun mama hè?’, zeg ik dan snel. Dit wordt beaamd door mijn dochter met een diepe zucht, gevolgd door het schudden van haar hoofd.

Een echte peuterpuber #Gastblog
Nova op haar loopfiets

Deze gastblog is geschreven door Joyce, mama van Nova (bijna 3).

Schrijf mee!
Wil jij ook een verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op WIJ à la Mama.

Meer gastblogs lezen?

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht