Een ode aan mijn eigenwijze peuter

Daar sta je dan, met je ongetemde haren (want een borstel is stom), resten pindakaas om je mond (want je bent 2,5 en wil dat zelf schoonmaken) en vuur in je ogen. Ik heb je net gezegd dat je even naar boven moet voor een middagdutje en ik zie je je opties afwegen. Rustig wacht ik af of je je als een echte drama queen op de grond laat vallen of dat je deze keer wel zonder tegenstribbelen mee naar boven komt.

En terwijl ik op jouw reactie wacht, kijk ik nog eens goed naar je. Met je prachtige bos krullen, mooie grote ogen (die eigenlijk al helemaal niet zo blauw meer zijn als ze altijd waren) en die eigenwijze blik op je gezicht. Wat ben je al groot geworden!

In de dagelijkse routine van luiers verschonen, boterhammen smeren, flesjes geven en je babybroertje in slaap wiegen, vergeet ik af en toe echt naar jou te kijken. Mijn lieve, zelfstandige, maar toch nog kleine peuter. Wat ben je toch een heerlijk kind!

Ode aan mijn eigenwijze peuter
De eigenwijze peuter van Lidewij

Ik zie voor me hoe je in een roze prinsessenjurk door de tuin rent en tegen een bal trapt. Je het ene moment mijn make-up plundert en je nagels wilt lakken, om vervolgens je broertje ‘op te eten’ met een plastic dinosaurus. Hoe ontzettend veel liedjes je al vol overgave mee kan zingen en dat dan ook overal doet.

Ik zie ook hoe je je als een echte drama queen midden op straat laat vallen als je het ergens niet mee eens bent. Je keihard ‘Nee!’ roept, als je iets echt niet wilt doen (en dat is best vaak).

En soms op een dag wel 400 keer ‘Mama’ zegt om mijn aandacht te krijgen. Op de peuterspeelzaal noemen ze je zelfs ‘De prinses’, omdat je zo duidelijk weet wat je wilt en je door niemand van de wijs laat brengen (en die roze prinsessenjurk heeft er ook vast iets mee te maken).

En nee, dat sterke eigen willetje is niet altijd handig. Als ik ’s ochtends voor de 10e keer heb gezegd dat je echt niet in je zomerjas naar buiten kan, maar jij een ander idee hebt. Of als ik met je broertje zit en jij NU aandacht wilt. Dan verlies ik wel eens mijn geduld en kan ik die eigen wil helemaal niet waarderen.

Eigenlijk is het een prachtig iets. Je bent nog zo klein, maar je weet al zo goed wat je wilt. Je bent heerlijk jezelf, doet en draagt wat jij leuk vindt en trekt je niks aan van de rest van de wereld.

‘Kom mama! Boven verhaaltje lezen!’ zegt een zacht stemmetje terwijl een handje de mijne pakt. Ik schrik op uit mijn gedachten en zie je lachend voor me staan. Je hebt besloten deze keer geen drama te maken en gewoon mee naar boven te komen. Ik til je op, knuffel je even extra stevig en til je de trap op. Mijn sterke, eigenwijze meisje, ik hoop dat je altijd zo heerlijk jezelf blijft!

Lees ook: ‘Wat je kunt leren van je peuter’

Lidewij Timmermans

Lidewij (26) is getrouwd met Raymond en thuisblijfmama van hun peuterdochter Arya en babyzoontje Ayden. Samen hebben ze ook nog drie harige kattenkindjes.

Reageer op dit bericht