Eenkennigheid vs je omgeving: ‘Ze hangt wel heel erg aan je!’ #Sharon

Mijn meisje hangt momenteel weer heel erg aan haar mama. Ik betrek haar veel bij dingen die ik doe en laat haar helpen. Van smoothie maken, koken, poetsen, wasmachine aan zetten tot mama helpen met tandenpoetsen. Ik merk dat ze het heel leuk vindt om te helpen en ook echt trots is, wanneer ik haar vertel dat ze het zo goed doet. Ik vind het heerlijk om te zien dat ze alles in haar eigen keukentje nadoet met bijbehorende geluiden. Zoals jullie weten ben ik overgestapt naar een andere opvang en dat heeft best impact. Uiteindelijk alleen maar ten gunste, maar voor nu vindt Marlie het best spannend.

Het valt mensen in mijn omgeving op dat ze heel erg aan mij hangt nu. De opmerkingen van: ‘Ze hangt wel erg aan je!’ en ‘Ze claimt je wel hoor!’ gevolgd door ‘Opoffering lijkt mij niet de definitie van moederschap’. Elke opmerking raakt mijn ziel diep, mede doordat ik mijn eigen gevoel probeer te volgen.

Lees ook

Het is waar dat ik niet uit het zicht kan gaan zonder dat ze begint te huilen. Ze wil het liefste vastgeplakt zitten aan mama en kruipt vaak dicht tegen mij aan. Ook in de nacht is ze veel op zoek naar veiligheid en geborgenheid. Maar ik zie de redenen voor haar gedrag en volg de liefdevolle weg nu even.

Marlie is een dreumes van 1,5 jaar die net loopt en de wereld ontdekt. Allerhande emoties zijn nieuw voor haar en daar heeft ze geen ‘controle’ over. Gooi daar dan een wissel in kinderopvang, hoektanden die doorkomen en wat onrust thuis bij en je hebt een overprikkeld kind als resultaat.

Mijn benadering naar Marlie is nu dus met extra geduld, rust maar bovenal met goed luisteren naar wat mijn gevoel zegt. Allerhande opmerkingen heb je als mama te verduren. Van je partner, vriendinnen, ouders, bekenden en die irritante onbekende met dat advies alsof je een volstrekte idioot bent. *zucht*

Vinden jullie het ook zo lastig om je eigen gevoel te blijven volgen wanneer het geluid van je naasten en de maatschappij zo luid is? Verzwijg je net als ik maar het een en ander om geen opmerkingen uit te lokken? Een bepaalde sociale wenselijkheid?

Zijn wij moeders/verzorgers niet JUIST voorzien van alle sensoren en zintuigen om onze kinderen de juiste basis te geven? Waarom vertrouwen we daar dan niet helemaal op? En eerlijk … bestaat er zoiets als te gehecht? ♡

Lees ook van Sharon: Genderneutraal heel normaal?!

Meer blogs van Sharon lezen?

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Leave a comment (4)