Eerste hulp bij ruziënde (schoon)moeders na je bevalling

Hoe is het toch mogelijk dat je moeder en je schoonmoeder elkaar zo in de haren kunnen zitten net na je bevalling. Deze super ervaren moeders zouden toch beter moeten weten dan alle aandacht naar hun “wie heeft de meeste rechten als oma” conflict te trekken in plaats van naar jou en je baby?

De omgang tussen mijn moeder en schoonmoeder was redelijk. Niet dat ze elkaars beste vriendinnen waren maar er was in ieder geval geen ruzie of spanning. Totdat ik was bevallen.

Lees ook

Een uurtje na de geboorte van mijn dochter was het al raak. Beiden vonden dat ze het recht hadden om onze dochter vast te houden, het wiegje op te maken en mij van allerlei adviezen te voorzien. Aan mij werd niets gevraagd, ze ratelden maar door.

‘Oké’ dacht ik. Iedereen zit nog volop in de emotie, ze hebben gewoon wat tijd nodig om te wennen. Straks keert de rust weer. Dat rustige vaarwater kon ik wel vergeten. Ze stoorden zich steeds meer aan elkaar wat resulteerde in een ijzige spanning in huis en klaagredes tegen mij.

Mijn man koos partij voor zijn moeder. En ik? Ik had de rol van onderhandelaar en susser. Verdorie, het enige dat ik zou moeten sussen is mijn kind en de spanning zou moeten komen van de stuwing in mijn borsten. Hoe krijg ik die dames in het gareel?

Op dat moment komt mijn acht jaar oudere zus binnen, hoogzwanger van nummer twee. Ik zie haar buik en moet huilen. O ja, ik ben bevallen. Ik heb een kind en ik ben moeder. De dames hebben zo mijn aandacht opgeëist dat ik helemaal mijzelf ben vergeten. Het is mijn baby en mijn kraamtijd. Ik wil mijn roze wolk en niet die donderende wolk van ruziënde (schoon)moeders.

‘Juist’ zegt mijn zus. Weet je nog wat je met kleuters doet die niet ophouden met ruzie maken? Uhhh, negeren? Zeggen dat ze moeten stoppen? Volgens mijn zus is er maar één oplossing die afdoende werkt. Ze schuift zonder pardon beide moeders vanuit de slaapkamer de gang op.

‘Hè, hè heerlijk, een wondermiddel die time-out’. Dan diept mijn zus vanuit haar tas een doos bonbons op en terwijl wij ons overgeven aan onze zwangerschapszonde vertel ik haar het hele bevallingsverhaal.

1e Hulp bij (schoon)moeders na je bevalling:

#1. Spreek voor je bevalling af wat je van ze verwacht. Bijv. Als ik vragen heb dan stel ik ze wel. Of: Ik wil graag dat je even belt voordat je langs komt.

#2. Zeg tegen beide moeders dat ze even belangrijk zijn in het leven van je kind.

#3. Zeg dat die spanning niet goed is voor jou als kraamvrouw maar (en zeker weten dat ze hier gevoelig voor zijn) zeker niet goed is voor de baby.

#4. Geef beide zowel een taakje met de baby als in het huishouden (reken maar dat ze zich dan onmisbaar voelen).

#5. Probeer een open en eerlijk gesprek te voeren, zonder je gal te spuwen. Is moeilijk maar we zijn allemaal volwassen toch?

Vind je bovenstaande punt moeilijk, vraag dan een ander dit gesprek te voeren of bij aanwezig te zijn. Bijv. je kraamverzorgster, zus of een vriendin. Samen met je partner het gesprek aangaan kan ook maar dan wel van te voren samen doorspreken.

Marjolein Bijvoet is redactiestagiaire bij WIJ à La Mama. Zij heeft gewerkt als jeugdverpleegkundige en pedagoog maar schrijven is haar grote passie. Haar andere passies zijn hardlopen en fotografie. Zij is getrouwd en heeft 3 kinderen.

Leave a comment (1)