En dan heb je een burn-out (deel 2)

Vorige week introduceerde wij Cindy, mama van Anouk (1). Cindy heeft een burn-out en deelt de komende weken haar verhaal met ons. Een burn-out? Dat zou haar nooit overkomen. Toch gebeurde het. Door haar ervaring te delen en te laten zien wat voor impact dit heeft op je leven en je gezin, wil ze andere moeders meer bewust maken van het feit dat je écht lief moet zijn voor jezelf. Vandaag deel 2, lees je mee?

CindySpanningsklachten dus. Ik?! Ik ben wel de laatste bij wie ik deze diagnose had verwacht. De huisarts geeft me wat tips en adviezen, maakt een verwijzing voor een psycholoog en plant een controle afspraak in. Over zes weken, stelt ze voor. Zes weken! De huisarts zegt dat dit wel even gaat duren.

Lees ook

Thuisgekomen bel ik mijn leidinggevende en langzaam maar zeker begint het kwartje te vallen. Ik ben uitgevallen van mijn werk. Hemeltjelief. Terwijl ik altijd zo mijn best deed om mijn grenzen te bewaken. Kennelijk ben ik toch niet lief genoeg voor mezelf geweest.

Ik besluit een stuk te gaan fietsen, even een frisse neus halen in de natuur. Een kleine mental breakdown volgt, de eerste van een reeks. Op aanraden van de huisarts zoek ik contact met de bedrijfsarts. Ironisch genoeg is onze bedrijfsarts zo druk met mijn collega’s dat er pas over vier weken plek is. Dan eerst maar een telefonisch consult en dat geeft verheldering.

Bewegen, rust en regelmaat is het devies. Ik grijp het met beide handen aan. Regelmaat is er wel met dank aan ons kleine meisje. De oppas blijft gewoon oppassen ook al ben ik niet aan het werk, dus rust en momenten voor mezelf kan ik ook inlassen.

En dan bewegen. Het hoeft niet meteen in de sportschool, zei de bedrijfsarts nog. Laat ik nou net een paar maanden oud sportschoolabonnement hebben, eentje die ongebruikt in de kast ligt. Ik had helemaal geen zin meer om te sporten, voordat ik me ziek meldde. Ik vond het alleen maar gedoe: te ver van huis (5 minuten fietsen), te koud, te veel regen, te laat. Smoesjes om niet te gaan.

Het werd hoog tijd om abonnement af te stoffen en een afspraak te maken voor een nieuw fitness-schema. Wat een goede zet bleek dit te zijn. Mijn hoofd staat anderhalf uur uit, ik ben aan het zweten, mijn spieren branden en ik kom energiek de sportschool uit. Het is heerlijk om te bewegen en zo langzaam maar zeker alle spanning kwijt te raken. En een bijkomend voordeel: ik werk ook nog eens aan een bikini proof summer body. 😉

Het sporten is het makkelijke deel van mijn herstel. Daarbij hoef ik alleen maar te bedenken welke oefening ik zal doen. Nee, minder makkelijk is wat mij betreft de gesprekken met de psycholoog. De diagnose van de psycholoog was nog wat heftiger: burn-out op werkgebied.

Oké dan. Thuis gaat het allemaal vrij goed, hoewel de klachten die ik heb ook daar zijn weerslag hebben. Het welbekende korte lontje heb ik uitgevonden. Hoewel de gesprekken ook helpend zijn, leveren ze vaak veel denkwerk op en ik reflecteer me suf. Steeds meer realiseer ik me dat ik echt niet lief ben geweest voor mezelf.

Het allerlastigst van het hele herstel proces vind ik het onder ogen zien van het ziek-zijn. Met mij is lichamelijk niets aan de hand, maar geestelijk ben ik toch echt ziek geworden. Van mijn werk nog wel. Terwijl ik altijd veel kan hebben.

Toegeven dat ik ziek ben en daarbij ook uitleggen wat er aan de hand is, is voor mij het lastigst. Geen wonder dat ik ziek geworden ben, omdat ik in de afgelopen jaren zo weinig naar mezelf heb geluisterd en bij mezelf heb stil gestaan.

Toch zie ik dit proces niet als iets negatiefs. Ik leer ontzettend veel over mezelf. Er zijn kanten van mezelf die ik nu pas goed zie, maar ook vergeten kanten die ik nieuw leven kan inblazen. Ik leer een nieuwe balans te vinden en hoe ik alle ballen van het moeder-vrouw-partner-zijn in de lucht kan houden zonder om te vallen.

Ik ben ervan overtuigd dat ik uiteindelijk een betere moeder, vrouw en partner word, juist doordat ik beter voor mezelf leer zorgen.

Lief zijn voor jezelf is het allerbelangrijkst is. Je bent niet egoïstisch als je nee zegt of voorjezelf kiest, je bent geen slechte moeder of partner als je zo nu en dan een moment voor jezelf inlast. Je wordt er alleen maar beter van. Echt!

Lees ook: ‘Hou jezelf in de gaten, mama!

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (1)