Op pad met je dreumes en dan besef je hét #Evelinn

Regelmatig bekruipt me het gevoel dat ik iets moet ondernemen met onze kleine dreumes om haar wereld te vergroten. Iets anders dan de speeltuin hier in de straat, iets leukers, groters, spannender dan die speeltuin. Dus daar gingen we. Deze keer stond een safaripark op de planning. Achteraf denk ik: waren we maar thuisgebleven.

De dag van vertrek laden we de spullen in. Eigenlijk moet hier staan; pakken we onze halve inboedel in. We zijn werkelijk op elke situatie voorbereid en mocht er onderweg een plotselinge hongerwinter uitbreken dan heeft mijn vrouw genoeg bij zich om een heel leger enkele dagen te voeden en voorzien van pleisters.

Lees ook

Als alles in de auto ligt en we vier keer terug naar binnen zijn geweest, omdat we toch nog wat vergeten zijn kunnen we vertrekken. Vrolijk zet ik de autoradio aan en terwijl mijn vrouw rijdt, kijk ik dromerig uit het raam. Na enkele minuten word ik bruut verstoord door een krijsende en spartelende dreumes die het er overduidelijk niet mee eens is.

We moeten een klein uur rijden dus met mijn Klap eens in je handjes- en In de maneschijn-moves kom ik gelukkig een heel eind. Ik slaak zucht van verlichting en ben dankbaar als de borden met het park in beeld komen. Nu kan de pret beginnen. Haha, ehm. FOUT!

File naar de parkeerplaats, een lange rij aan oververhitte geïrriteerde automobilisten, waarvan de helft vindt dat verkeersregels niet voor hen gelden om maar sneller op plaats van bestemming te komen. Terwijl mijn vrouw binnensmonds niet nader te herhalen woorden mompelt, kraait mijn dochter blij en probeer ik nu mijn lieftallige vrouw blij te houden met wat grapjes.

We doen de autosafari en zien binnen drie minuten een prachtig hert (tenminste dat denk ik) vrolijk doch vermoeid wijs ik met een iets te blij geacteerd stemmetje mijn dochter op dit prachtige dier. Ze ziet het dier, draait haar hoofd vervolgens met de zelfde vaart terug naar mij en verandert in minder dan een seconde van kraaiende dreumes in een krijsende dreumes. Je weet wel, het geluidsniveau dat je haast alleen bereikt als je in een volle arena met gillende fans bij een boyband staat.

Ze houdt dit vol tot we bij de parkeerplaats zijn. Dan maar even naar de speeltuin, maar ook die is na 10 minuten niet leuk meer, want ze is erg moe. Terug in de auto heeft ze het meeste plezier als we over een ribbelrooster rijden wat aanvoelt als een gigantische trilplaat en ook de giraf die aan ons dak likt levert een hoop lol op. Ze kraait het maar liefst 10 minuten uit van plezier.

Dan ineens is het stil en ik kijk om, mevrouw slaapt en we hebben amper de helft gezien. Mijn vrouw en ik kijken elkaar vermoeid aan en knikken alleen nog maar. We gaan naar huis, waar een heerlijke speeltuin wacht en ze zich uren kan vermaken, waar ze niks nodig heeft en heerlijk blij rond dartelt. Waarom moet het altijd groter en meer en waarom toch moeilijk doen als de makkelijke weg ook gewoon goed is. Zo zie je maar weer, je bent nooit te oud om te leren. 😉

Lees ook: ‘Tandafdrukken overal! Wat als je peuter gaat bijten?’

Lees meer blogs van Evelinn

Evelinn van Oijen

Evelinn (33) is getrouwd met Stephanie en samen hebben ze een dochter Mylène van bijna 2 jaar. Ze zouden in de toekomst graag een broertje of zusje willen voor Mylène en zijn daarom op zoek naar een geschikte donor om hun gezin compleet te maken. Naast mama is Evelinn Hypnobirth docente en Doula in opleiding. Haar favoriete hobby: lekker uitgebreid koken.

Reageer op dit bericht