Even rustig uit eten … in de auto! #Annette

Het is een gewone standaard doordeweekse avond. Na de hele dag heen en weer gevliegd te hebben tussen de basisschool, de peuterspeelzaal, de supermarkt en thuis – ondertussen de elf weken oude Sean voedende – en zelf nog wat achterstallig werk afmaken, is de energie op. En dat allemaal op vijf uur slaap. Het laatste waar ik zin in heb is om nog uitgebreid te koken, maar ik ben een voorstander van gezonde thuis bereidde maaltijden. En, de jongens hebben zowaar zin in rijst met kip en groenten, dus hop, ik dwing mezelf naar het aanrecht en sta bijna een uur lang te snijden, roeren, koken en wokken.

Met enige voldoening kijk ik naar de gezonde maaltijd die mooi op de borden opgediend op tafel staat. “Jongens, eten!”, mag ik vijf keer roepen voordat er eindelijk iemand is die zich op een stoel hijst. “Eulh, dat hoef ik niet”, is het eerste wat ik te horen krijg. En een uur geleden zei je nog dat je er zin in had!

Lees ook

Vervolgens komt zoon nummer twee die ook meteen zijn neus optrekt en in gebrekkig Nederlands vraagt: “mama, nononolds?” Nee, Finn, ik begrijp wat je bedoeld, maar we gaan niet naar die bekende fastfoodketen vanavond.

Uiteindelijk zit toch iedereen netjes aan tafel. De jongens schuiven vooral hun eten van links naar rechts, maar na herhaaldelijk aandringen, gaat er af en toe een hapje naar binnen. Tot hun vader opstaat en zijn nog driekwart volle bord zo in de prullenbak schuift. “Ik heb de kip wel opgegeten, maar de rijst was iets te klef. Bedankt voor het koken.”

Hoppa, dat is een vrijbrief voor de jongens om ook te stoppen met eten. “Mijn rijst is ook klef, mama”, zegt Jonah terwijl hij zijn bord op het aanrecht dumpt en Finn me hoopvol aankijkt en nog eens “nononolds?” vraagt.

Goed, ik ben er helemaal klaar mee en ik flikker de borden zo in de gootsteen. Ik had zelf toch al helemaal geen zin in rijst! Ik laat mijn man met de kids achter, stap alleen in de auto, rijd naar de dichtstbijzijnde snackbar en bestel de grootste bak patat speciaal die ze op het menu hebben staan. Teruggekomen bij het huis valt me opeens op hoe heerlijk stil en rustig het in de auto is. Ik doe de lichten uit, neem mijn bak patat op schoot en eet op mijn allerlangzaamst in VOLLEDIGE stilte mijn friet op.

Wat een luxe, het lijkt wel een minivakantie. Straks ga ik de drukte wel weer in, maar nu even niet. Nu is het even tijd voor wat welverdiende me-time. In de auto.

Lees ook van Annette: ‘Als je moeheid maar niet overgaat en je een mombie wordt’

Meer blogs lezen van Annette? 

Annette van den Berg

Annette (33) is getrouwd met een rasechte Ier uit Dublin, waar het gezin ook een paar jaar heeft gewoond. Nu zijn ze samen met hun twee kinderen, Jonah Gabriel (5) en Finn Frederick (2), weer terug in Nederland. In september is ze bevallen van een derde zoon Sean. Naast freelance schrijver is Annette ook Mama & Baby pilates instructrice om moeders fit door de zwangerschap heen te loodsen en om daarna ook weer goed te herstellen. Schrijven en reizen zijn haar grote passies, al komt ze tegenwoordig niet veel verder dan de dagelijkse ritjes naar school en weer terug.

Reageer op dit bericht