Familieverplichtingen? Kunnen we alsjeblíeft iets leukers verzinnen?

We hebben de Paasdagen weer overleefd. En ik moet voorzichtig toegeven dat het best gezellig was. Maar van te voren kan ik altijd ontzettend op zien tegen het fenomeen familieverplichtingen die de feestdagen met zich meebrengt.

Waarom? Omdat ik een hekel heb aan van die vooropgezette verplichte ‘leuk-doe-dingen’. Het probleem is dat je het niet kunt overslaan, je moet gewoon. Dus zit je met Kerst weer, voor de zoveelste keer, in het welbekende kringetje worst en kaas te eten. Ja, ik ben ook heel nieuwsgierig naar wie er nu weer dood is, vreemd is gegaan of wat de wereldaanbieding bij de plaatselijke drogist van afgelopen week was.

Lees ook

Een ander voorbeeld is familiedag. Degene die dat ooit heeft uitgevonden, die moeten ze een enkeltje Timboektoe geven. Want zo’n familiedag staat garant voor gezeur. Van te voren is het al een hele opgave om een datum te vinden waarop alle honderddertig genodigden kunnen. Vervolgens is er één stel aangewezen om een leuke invulling van de dag te organiseren. Zij gooien al hun enthousiasme in de strijd, maar net als bij zoveel andere dingen, kan het ook bij familiedag nooit voor iedereen goed genoeg zijn. Tja, van dat potje levend ganzenborden twee jaar geleden gaan mijn nekharen nog steeds overeind staan. En boerengolf staat niet echt in de top tien van mijn Bucketlist.

Onze familie is in de laatste jaren flink gegroeid. Niet alleen hebben verschillende neefjes en nichtjes een relatie, ook zijn er baby’s geboren. En dat neemt, naast praktische problemen, ook iets anders met zich mee. Namelijk dat iedereen zich met jouw baby gaat bemoeien. Want ook al ben jij zijn of haar moeder, met familiedag telt dat niet meer. Je tante uit Heerhugowaard ziet namelijk zo al “dat deze kleine man gewoon honger heeft”. En je oma (“ik heb 9 kinderen grootgebracht”) vind zichzelf zo’n pro dat ze je haast wegjaagt bij je eigen bloedjes. Je dacht toch niet dat je dochter moe was? Die rode wangen, dat ziet ze zo: “die krijgt tandjes”!  Het kind in kwestie wordt strontvervelend van het rondje van-schoot-naar-schoot en gekiekeboe. Dus duurt familiedag in principe geen dag, maar een heel weekend: de naweeën mag je thuis opvangen.

Eenentwintig… Tweeëntwintig… En aan het eind van de dag rijden we allemaal vrolijk weer naar huis. Onderweg klagen we allemaal steen en been, want tante Gerrie keek te diep in het glaasje en danste de horlepiep tot grote ergernis van neef Jamie. Oom Henk at de speklap van tante Thea op, wat is een familiedag zonder een scheutje echtelijke ruzie? En laten we vooral proberen het incident met opa te vergeten, die bijna van zijn fiets viel en oma daarmee een halve beroerte bezorgde. Om nog maar te zwijgen over nicht Esmée, die minstens twee kledingmaten gegroeid is. Op naar het volgende festijn!

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn Daphne, Magali en Judith, de redactie van WIJ à la Mama. Wij voorzien je elke dag van de leukste mama weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en Pinterest!

Leave a comment (1)